19. Het doel van deze informatieverplichting is inzicht te geven in de aanpak van de onderneming ten aanzien van arbeidspraktijken, waaronder de werkzekerheid van haar eigen personeel. Zij dient ook als basis voor de berekening van bepaalde kwantitatieve maatstaven die in andere informatieverplichtingen in deze standaard zijn voorgeschreven, en verschaft achtergrondinformatie bij deze maatstaven.

20. De onderneming geeft het volgende aan:

AR 7 bij alinea 20, punt b (Definitie van de verschillende soorten werknemers)
De definities van werknemers met een vast en een tijdelijk contract en van oproepkrachten verschillen van land tot land. Indien de onderneming werknemers heeft in meer dan één land, gebruikt zij voor de berekening van de gegevens op landniveau de definities volgens de nationale wetgeving van de landen waar de werknemers werkzaam zijn. Voor de berekening van de totalen worden vervolgens de gegevens op landniveau opgeteld.

AR 8 bij alinea 20 (Informatie over de methodologische context)
Overeenkomstig ESRS 2 GDR-M geeft de onderneming de methode aan die is gebruikt om werknemersgegevens te berekenen en samen te stellen (bijvoorbeeld aan het einde van het verslagjaar of als gemiddelde) en verstrekt zij achtergrondinformatie.

AR 9 bij alinea 20, punten a en b (Presentatietabellen – aantal werknemers)
De onderneming presenteert de gevraagde informatie in beschrijvende vorm of in de volgende tabelformaten. (Tabel 1 en tabel 2 staan onder deze tabel.)
In sommige lidstaten is het mogelijk dat personen zich rechtmatig laten registreren met een derde geslacht, dat in de bovenstaande tabel wordt ingedeeld onder “Overig”. Indien een derde geslacht wettelijk echter niet is toegestaan, kan de onderneming dit toelichten en erop wijzen dat de categorie “Overig” niet van toepassing is.

Tabel 1. Sjabloon voor de presentatie van informatie over het aantal personen naar geslacht

Tabel 2. Sjabloon voor de presentatie van het aantal werknemers naar aantal personen voor elk van de landen waar de onderneming 50 of meer werknemers heeft en die, gemeten naar het aantal werknemers, de tien grootste landen zijn

AR 10 bij alinea 20, punt c (Presentatietabel – uitsplitsing van het aantal werknemers)
De onderneming presenteert de informatie als beschrijvende tekst of aan de hand van de volgende tabel. (Tabel 3 staat onder deze tabel.)
In sommige lidstaten is het mogelijk dat personen zich rechtmatig laten registreren met een derde geslacht, dat in de bovenstaande tabel wordt ingedeeld onder “Overig”. Indien een derde geslacht wettelijk echter niet is toegestaan, kan de onderneming dit toelichten en erop wijzen dat de categorie “Overig” niet van toepassing is.
In sommige landen kunnen oproepcontracten volgens de nationale wetgeving worden beschouwd als contracten voor onbepaalde of bepaalde tijd.

Tabel 3. Sjabloon voor de presentatie van informatie over werknemers naar contractsoort, uitgesplitst naar geslacht (aantal personen of VTE)

AR 11 bij alinea 20, punt d (Berekening van het personeelsverloop)
Voor de berekening van het personeelsverloop berekent de onderneming het totale aantal werknemers dat vrijwillig of wegens ontslag, pensionering of overlijden vertrekt.

Oproepkrachten: Oproepkrachten worden door de onderneming in dienst genomen zonder gegarandeerd minimum of vast aantal werkuren. De werknemers moeten naar behoefte beschikbaar zijn voor werk, maar de onderneming is contractueel niet verplicht hun een minimale arbeidstijd of een bepaald aantal werkuren per dag, week of maand aan te bieden. Onder deze categorie vallen bijvoorbeeld incidentele arbeidskrachten, werknemers met nulurencontracten en werknemers met een oproepcontract voor beschikbaarheidsdiensten.

Zuiver kwantitatieve gegevens, zoals het aantal werknemers met een tijdelijk contract, volstaan vaak niet om de betekenis ervan te begrijpen. Een hoog aandeel van dergelijke arbeidsverhoudingen kan wijzen op gebrek aan werkzekerheid, maar ook op flexibiliteit, indien deze vrijwillig is gekozen.

Om de gegevens interpreteerbaar te maken, moet de onderneming achtergrondinformatie verstrekken. Zij moet bijvoorbeeld de redenen voor tijdelijke arbeidscontracten toelichten, bijvoorbeeld wanneer deze nodig zijn voor seizoensgebonden of projectgebonden werkzaamheden, of wanneer nieuwe werknemers eerst een tijdelijk contract krijgen voordat zij een vast dienstverband krijgen.

Daarnaast moet de onderneming ook uitleggen waarom er niet-gegarandeerde werkuren voorkomen, om een vollediger beeld te geven.