ESRS-norm
ESRS-norm
100. De onderneming moet het aantal werkgerelateerde incidenten en/of klachten en ernstige gevolgen met betrekking tot mensenrechten binnen haar personeelsbestand vermelden, evenals alle daarmee verband houdende boetes, sancties of schadevergoedingen voor de verslagperiode.
102. De informatie overeenkomstig paragraaf 100 omvat, met inachtneming van de relevante voorschriften inzake gegevensbescherming, arbeidsgerelateerde incidenten met betrekking tot discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische afkomst, nationaliteit, godsdienst of levensbeschouwing, handicap, leeftijd, seksuele geaardheid of andere relevante vormen van discriminatie die interne en/of externe belanghebbenden gedurende de gehele verslagperiode betreffen. Dit omvat gevallen van intimidatie als specifieke vorm van discriminatie.
103. De onderneming moet het volgende vermelden:
a) het totale aantal gemelde gevallen van discriminatie, met inbegrip van intimidatie, tijdens de verslagperiode.
Definities (ESRS)
Definities (ESRS)
Intimidatie: een situatie waarin ongewenst gedrag in verband met een beschermde discriminatiegrond (bijvoorbeeld geslacht overeenkomstig Richtlijn 2006/54/EG van het Europees Parlement en de Raad, of godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid overeenkomstig Richtlijn 2000/78/EG van de Raad, met als doel of gevolg dat de waardigheid van een persoon wordt aangetast en een klimaat van intimidatie, vijandigheid, vernedering, vernedering of belediging wordt gecreëerd.
Discriminatie: discriminatie kan direct of indirect plaatsvinden.
Er is sprake van directe discriminatie wanneer een persoon minder gunstig wordt behandeld dan anderen die zich in een vergelijkbare situatie bevinden of zouden bevinden, en de reden hiervoor een bijzonder kenmerk van deze persoon is dat onder de "verboden gronden" valt. Er is sprake van indirecte discriminatie wanneer een ogenschijnlijk neutrale regeling een persoon of een groep waarvan de leden dezelfde kenmerken hebben, benadeelt. De benadeling van een groep door een beslissing moet worden aangetoond aan de hand van een vergelijking met een vergelijkbare groep.
