ESRS-standaard
ESRS-standaard
1. De doelstelling van deze standaard is het vaststellen van informatieverplichtingen met betrekking tot het eigen personeel van de onderneming, met name ten aanzien van de in alinea 6 van deze standaard genoemde subonderwerpen. Indien volgens de materialiteitsbeoordeling niet alle in deze standaard voorgeschreven subonderwerpen hoeven te worden gerapporteerd, is alinea 30 van ESRS 1 Algemene vereisten van toepassing, met uitzondering van:
(a) informatieverplichting (DR) ESRS S1-5, die de onderneming moet toepassen indien zij op basis van de materialiteitsbeoordeling tot de conclusie komt dat haar eigen personeel moet worden gerapporteerd, en
(b) ESRS S1-6, die de onderneming moet toepassen indien zij tot de conclusie komt dat de bij haar werkzame niet-werknemers verband houden met materiële effecten, risico's of kansen.
De filter voor de materialiteit van informatie, vastgelegd in ESRS 1 Algemene vereisten alinea 23, blijft ook voor deze twee informatieverplichtingen gelden.
2. De duurzaamheidsverklaring moet informatie bevatten over ESRS S1 Eigen personeel wanneer er materiële effecten, risico's en kansen met betrekking tot dit onderwerp bestaan. Deze informatie moet alle in alinea 5 van ESRS 1 Algemene vereisten genoemde rapportagegebieden bestrijken.
3. De informatieverplichtingen in deze standaard vullen de bepalingen in ESRS 2 Algemene informatieverschaffing aan, op grond waarvan de onderneming informatie moet verstrekken over onderwerpen die verband houden met materiële effecten, risico's en kansen, in het bijzonder:
(a) ESRS 2 SBM 3 Materiële effecten, risico's en kansen en hun samenhang met strategie en bedrijfsmodel, alsmede financiële gevolgen en
(b) ESRS 2 IRO-2 Materiële effecten, risico's en kansen alsmede door de duurzaamheidsverklaring bestreken informatieverplichtingen.
4. In deze standaard wordt elke informatieverplichting ingeleid door een informatiedoelstelling, met uitzondering van beleid, acties en streefdoelen, waarvoor de bepalingen van ESRS 2 GDR-P, GDR-A en GDR-T het vereiste kader voor de betreffende informatieverplichtingen bieden.
5. Deze standaard houdt rekening met de internationale en Europese mensenrechteninstrumenten en -verdragen, waaronder het Internationaal Handvest van de rechten van de mens, de leidende beginselen van de Verenigde Naties inzake bedrijfsleven en mensenrechten en de OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen, de verklaring van de Internationale Arbeidsorganisatie inzake fundamentele principes en rechten op het werk en de fundamentele IAO-verdragen, het Verdrag van de Verenigde Naties inzake de rechten van personen met een handicap, het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens, het herziene Europees Sociaal Handvest, het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, de beleidsprioriteiten van de EU overeenkomstig de Europese pijler van sociale rechten en EU-wetgeving, waaronder het arbeidsrechtelijk acquis van de EU.
6. In deze standaard worden informatieverplichtingen vastgesteld met betrekking tot de volgende subonderwerpen:
(a) arbeidsomstandigheden (waaronder toereikend loon, evenwicht tussen werk en privéleven, arbeidstijd, werkzekerheid, sociale bescherming),
(b) sociale dialoog, vrijheid van vereniging, ondernemingsraden, medezeggenschapsrechten van werknemers en collectieve onderhandelingen,
(c) gezondheid en veiligheid,
(d) opleiding en ontwikkeling van vaardigheden,
(e) diversiteit en gelijke behandeling (waaronder gendergelijkheid, gelijke beloning voor gelijkwaardig werk, tewerkstelling en inclusie van personen met een handicap, non-discriminatie, maatregelen tegen intimidatie) en
(f) overige mensenrechten in verband met arbeid (waaronder kinderarbeid, dwangarbeid, privacy en adequate huisvesting).
7. Het eigen personeel van de onderneming omvat i) personen die een arbeidsverhouding met de onderneming hebben (“werknemers”), en ii) personen die voor de doeleinden van de ESRS-rapportering binnen het eigen personeel als “niet-werknemers” worden aangemerkt. Laatstgenoemden omvatten personen die met de rapporterende onderneming overeenkomsten voor het ter beschikking stellen van arbeidskrachten hebben gesloten (“zelfstandigen”), of personen die ter beschikking worden gesteld door ondernemingen die hoofdzakelijk actief zijn op het gebied van arbeidsbemiddeling en uitzendarbeid (NACE-code 078). Informatie over personen die binnen het eigen personeel op grond van deze standaard als “niet-werknemers” worden aangemerkt, heeft geen invloed op hun status volgens het toepasselijke arbeidsrecht. Deze standaard is niet van toepassing op werknemers in de upstream- of downstream-waardeketen van de onderneming. Deze werknemers vallen onder ESRS S2 Werknemers in de waardeketen.
8. De definities van de begrippen “zelfstandigen” en “personen die ter beschikking worden gesteld door ondernemingen die hoofdzakelijk actief zijn op het gebied van arbeidsbemiddeling en uitzendarbeid” zijn gebaseerd op de nationale wetgeving. Voorbeelden van niet-werknemers binnen het eigen personeel, die onder het eigen personeel van de onderneming zouden kunnen vallen, zijn:
(a) zelfstandigen binnen het eigen personeel, bijvoorbeeld:
i. zelfstandigen die door de onderneming worden ingehuurd om werkzaamheden uit te voeren die anders door een werknemer of in een openbare ruimte (bijvoorbeeld op straat) zouden worden uitgevoerd,
ii. zelfstandigen die door de onderneming worden ingeschakeld om de werkzaamheden of diensten rechtstreeks op de werkplek van een klant van de onderneming te verrichten.
(b) personen die in dienst zijn bij een derde die actief is op het gebied van arbeidsbemiddeling en uitzendarbeid, waartoe ook personen kunnen behoren die hetzelfde werk verrichten als werknemers, zoals personen die werknemers vervangen die tijdelijk afwezig zijn, of die tijdelijk vanuit een andere EU-lidstaat kunnen worden uitgezonden om voor de onderneming te werken (hierna “uitgezonden arbeidskrachten”).
Dit artikel is machinaal vertaald. Bij fouten kunt u contact opnemen met [email protected].