1. In de Europese standaarden voor duurzaamheidsrapportering (European Sustainability Reporting Standards, ESRS) is de duurzaamheidsinformatie vastgelegd die een onderneming moet vermelden overeenkomstig Richtlijn 2013/34/EU (jaarrekeningrichtlijn), zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2022/2464 (richtlijn betreffende duurzaamheidsrapportering door ondernemingen, CSRD) en Richtlijn (EU) 2026/470 (Omnibus I-richtlijn).

2. Op grond van de ESRS zijn ondernemingen verplicht informatie te verstrekken over hun materiële effecten op mens en milieu en over hun materiële duurzaamheidsgerelateerde risico's en kansen (hierna samen “effecten, risico's en kansen”). De rapportering vanuit deze twee perspectieven vormt het beginsel van dubbele materialiteit (zie hoofdstuk 3).

3. De overkoepelende doelstelling van de duurzaamheidsverklaring is een getrouwe weergave van alle materiële duurzaamheidsgerelateerde effecten, risico's en kansen van de onderneming en van de wijze waarop de onderneming daarmee omgaat (zie hoofdstuk 2). De gerapporteerde informatie moet voor de gebruikers van duurzaamheidsverklaringen voor algemene doeleinden relevant zijn voor hun besluitvorming.

4. Gebruikers van duurzaamheidsverklaringen voor algemene doeleinden zijn:

5. In haar duurzaamheidsverklaring moet de onderneming informatie vermelden over de materiële effecten, risico's en kansen, ingedeeld naar de onderwerpen waarop zij betrekking hebben. Dit betreft in het bijzonder de volgende rapportagegebieden: a) governance, b) strategie, met inbegrip van financiële effecten, c) beheer van de effecten, risico's en kansen, met inbegrip van het daarmee samenhangende beleid en de daarmee samenhangende acties, en d) maatstaven en streefdoelen.

6. De ESRS schrijven geen bepaald gedrag voor, behalve met betrekking tot duurzaamheidsrapportering. Rapportering in overeenstemming met de ESRS ontslaat ondernemingen niet van andere verplichtingen die in het Unierecht zijn vastgelegd, met inbegrip van due-diligenceverplichtingen.

7. In ESRS 1 Algemene vereisten worden de redactionele conventies toegelicht en worden algemene vereisten vastgelegd voor het bepalen van de materiële effecten, risico's en kansen van de onderneming en voor het opstellen en presenteren van de te rapporteren informatie. Daarnaast worden algemene vereisten vastgelegd voor de grondslag voor het opstellen van de duurzaamheidsverklaring.

8. De onderneming moet deze standaard toepassen in samenhang met ESRS 2 Algemene informatieverschaffing (beide aangeduid als “algemene standaarden”) en de thematische standaarden.

9. In ESRS 2 Algemene informatieverschaffing worden informatieverplichtingen vastgelegd voor de informatie die de onderneming op algemeen niveau moet verstrekken met betrekking tot alle onderwerpen waarop haar materiële effecten, risico's en kansen betrekking hebben, en die de in alinea 5 vermelde rapportagegebieden bestrijkt.

10. Thematische standaarden behandelen onderwerpen en subonderwerpen, vullen de in ESRS 2 Algemene informatieverschaffing vastgelegde vereisten aan en bestrijken de in alinea 5 vermelde rapportagegebieden. De tabel in bijlage A Lijst van onderwerpen geeft een overzicht van de onderwerpen en subonderwerpen die door thematische standaarden worden bestreken.

11. Komt de onderneming tot de conclusie dat een onderwerp in verband met materiële effecten, risico's of kansen niet of met onvoldoende granulariteit door een ESRS wordt bestreken, dan moet zij ondernemingsspecifieke informatie verstrekken, rekening houdend met de bepalingen van hoofdstuk 2 over de getrouwe weergave. Dit kan het geval zijn door sectorspecifieke kenmerken of door andere feiten en omstandigheden die voor de onderneming zelf relevant zijn.

12. Bij het opstellen van haar ondernemingsspecifieke informatie moet de onderneming letten op de vergelijkbaarheid in de tijd en met andere ondernemingen in dezelfde bedrijfstak(ken).

13. In alle ESRS worden termen die in de Woordenlijst van in de ESRS gedefinieerde termen (bijlage II, tabel 2, van Gedelegeerde Verordening (EU) …/… [Publicatiebureau: gelieve het nummer van Gedelegeerde Verordening C(2026) 5010 (Europese standaarden voor duurzaamheidsrapportering – ESRS) in te voegen]) zijn gedefinieerd, vet en cursief weergegeven, tenzij een gedefinieerde term meer dan eens in dezelfde alinea wordt gebruikt.

14. De termen “duurzaamheidsgerelateerd onderwerp” en “duurzaamheidsgerelateerd subonderwerp” in de ESRS worden opgevat als synoniemen van de in Richtlijn 2013/34/EU (jaarrekeningrichtlijn) gebruikte termen “duurzaamheidsaangelegenheden” of “duurzaamheidsfactoren”. De informatie in de ESRS is ingedeeld naar onderwerpen. Een onderwerp wordt verder onderverdeeld in subonderwerpen. In de ESRS wordt de term onderwerp (vet en cursief) gebruikt voor een onderwerp of een subonderwerp, afhankelijk van de granulariteit die nodig is om de respectieve doelstellingen van de informatie te bereiken.

15. In alle ESRS verwijst de term

16. De in de duurzaamheidsverklaring vermelde materiële effecten, risico's en kansen komen overeen met de belangrijkste effecten, risico's en kansen van de onderneming overeenkomstig Richtlijn 2013/34/EU (jaarrekeningrichtlijn).

17. De informatie in de ESRS is gestructureerd naar “informatieverplichtingen” (Disclosure Requirements, DR). Elke informatieverplichting bestaat uit een of meer afzonderlijke datapunten. Informatieverplichtingen worden aangeduid met de termen “moet vermelden”, “moet rapporteren”, “moet beschrijven” en “moet toelichten”, om duidelijk te maken dat de betreffende informatie verplicht is, onder voorbehoud van de materialiteit van de informatie (zie alinea's 23 en 24).

18. De ESRS bevatten verplichte “toepassingsvereisten” (Application Requirements, AR), die de toepassing van de in het hoofdgedeelte van de standaarden vastgelegde vereisten ondersteunen en dezelfde bindende kracht hebben als deze vereisten. Toepassingsvereisten in ESRS 2 Algemene informatieverschaffing en in thematische standaarden ondersteunen het opstellen van informatie die voldoet aan de kwalitatieve kenmerken van informatie (zie bijlage B). In de toepassingsvereisten worden de formuleringen “moet rekening houden met”, “moet nagaan” of “moet letten op” gebruikt wanneer wordt verwezen naar onderwerpen, middelen of methoden waarvan wordt verwacht dat de onderneming ze bij het opstellen van de betreffende informatie in aanmerking neemt of gebruikt. Toepassingsvereisten omvatten ook presentatieopties, die aangeven dat bepaalde informatie in tabelvorm, als beschrijvende tekst of met andere presentatievormen kan worden verstrekt.

19. Een getrouwe weergave vereist de vermelding van relevante informatie over de materiële effecten, risico's en kansen van de onderneming volgens hoofdstuk 3 en de getrouwe weergave daarvan overeenkomstig de in deze standaard vastgelegde vereisten (zie bijlage B voor relevantie en getrouwe weergave). Om een getrouwe weergave te waarborgen, moet de onderneming een volledige, neutrale en nauwkeurige beschrijving van haar materiële effecten, risico's en kansen verstrekken.

20. Een getrouwe weergave vereist bovendien dat de onderneming het volgende vermeldt:

21. De toepassing van de ESRS, met inbegrip van het filter voor materialiteit overeenkomstig alinea 24 en, in voorkomend geval, met opname van ondernemingsspecifieke informatie (zie alinea 11), resulteert in een duurzaamheidsverklaring die een getrouwe weergave waarborgt.

22. De onderneming bepaalt de te vermelden informatie op basis van haar beoordeling van de dubbele materialiteit (zie alinea 2) en van de bepalingen voor het vaststellen van de te rapporteren informatie, zoals in dit hoofdstuk toegelicht.

23. Informatie is materieel wanneer redelijkerwijs kan worden verwacht dat het weglaten, het onjuist weergeven of het verhullen van die informatie van invloed kan zijn op

24. Met uitzondering van de informatie die de onderneming overeenkomstig afdeling 8.2 Presentatie van aanvullende informatie die in de duurzaamheidsverklaring is opgenommen kan besluiten te vermelden, mag de onderneming geen informatie vermelden die in een ESRS-informatieverplichting of een datapunt is voorgeschreven, als die informatie niet materieel is; evenmin mag zij bij het vermelden van ondernemingsspecifieke informatie overeenkomstig alinea 11 informatie vermelden die niet materieel is.

25. De onderneming bepaalt de te rapporteren informatie in twee stappen:

26. Met betrekking tot het vaststellen van onderwerpen moet de onderneming materiële informatie over een onderwerp of subonderwerp vermelden wanneer die informatie betrekking heeft op een of meer materiële effecten, risico's of kansen die aan de hand van de criteria in de hoofdstukken 3.2.1 en 3.2.2 zijn vastgesteld.

27. Onverminderd de criteria in de hoofdstukken 3.2.1 en 3.2.2 kan de onderneming – zonder verdere beoordeling – tot een conclusie komen over de materialiteit of niet-materialiteit van haar effecten, risico's of kansen bij een onderwerp of subonderwerp, en wel op basis van een analyse van haar strategie en haar bedrijfsmodel, met inbegrip van haar activiteitengebieden, haar geografische gebieden en de kenmerken van haar upstream- en downstreamwaardeketen (“top-down”-benadering voor de materialiteitsanalyse). Wanneer op basis van de voorgaande analyse niet duidelijk kan worden vastgesteld of een of meer effecten, risico's of kansen materieel zijn of niet, voert de onderneming een specifieke beoordeling van de betreffende effecten, risico's of kansen uit.

28. Onverminderd de in de hoofdstukken 3.2.1 en 3.2.2 genoemde criteria kan de onderneming zich baseren op een materialiteitsanalyse die alleen op het niveau van de effecten, risico's en kansen wordt uitgevoerd (“bottom-up”-benadering voor de materialiteitsanalyse).

29. Met betrekking tot de te rapporteren informatie moet de onderneming

30. Betreft een materieel effect, een materieel risico of een materiële kans een subonderwerp, dan moet de onderneming alleen de materiële informatie over dat subonderwerp vermelden.

31. Maakt de onderneming gebruik van vrijstellingsregelingen, dan moet zij de in de subhoofdstukken 5.4, 7.3, 7.4 en 7.7 voorgeschreven informatie vermelden.

32. Bij haar beoordeling van de dubbele materialiteit

33. De onderneming kan de beoordeling van de materialiteit met betrekking tot de upstream- en downstreamwaardeketen eventueel uitvoeren zonder directe input van actoren in de waardeketen, door in plaats daarvan regionale gemiddelde gegevens, sectorgegevens of algemeen beschikbare informatie over het voorkomen van effecten, risico's en kansen in de betreffende context te gebruiken.

34. Op elke verslagdatum moet de onderneming nagaan of zich materiële wijzigingen hebben voorgedaan die gevolgen kunnen hebben voor de conclusies van de in eerdere verslagperioden uitgevoerde beoordeling van de materialiteit. Worden zulke wijzigingen vastgesteld, dan moet de onderneming de beoordeling herzien en actualiseren. Wijzigingen kunnen betrekking hebben op de activiteiten, de structuur, de zakelijke relaties, de traceerbaarheid van effecten, risico's of kansen, de beoordelingsmethoden of de externe omgeving van de onderneming.

35. Dubbele materialiteit heeft twee dimensies: impactmaterialiteit en financiële materialiteit. De onderneming moet de wisselwerking tussen deze twee dimensies nagaan. Een effect kan vanaf het begin financieel materieel zijn of financieel materieel worden wanneer redelijkerwijs kan worden verwacht dat het de resultaten, de financiële positie, de kasstromen, de toegang tot financiering of de kapitaalkosten van de onderneming op korte, middellange of lange termijn beïnvloedt. Effecten kunnen uitsluitend vanuit het oogpunt van effecten materieel zijn, ongeacht of zij financieel materieel zijn.

36. In het algemeen vormt de beoordeling van de effecten het uitgangspunt. De onderneming gaat ook na of er materiële risico's of kansen zijn die geen verband houden met de effecten van de onderneming, zoals fysieke risico's.

37. De onderneming bepaalt aan de hand van de criteria in de hoofdstukken 3.2.1 en 3.2.2, en op basis van passende kwalitatieve overwegingen en kwantitatieve drempelwaarden, welke effecten, risico's of kansen materieel zijn.

38. In het kader van de beoordeling van de impactmaterialiteit worden de materiële effecten van de onderneming vastgesteld.

39. De onderneming moet informatie over een bepaald onderwerp vanuit het oogpunt van effecten rapporteren wanneer dat onderwerp betrekking heeft op de materiële feitelijke of potentiële, positieve of negatieve effecten van de onderneming op mensen of het milieu binnen korte, middellange of lange tijdshorizonten. Tot de effecten behoren de effecten die samenhangen met de eigen activiteiten en de upstream- en downstreamwaardeketen van de onderneming, ook via haar producten en diensten en via haar zakelijke relaties in de upstream- en downstreamwaardeketen. Zakelijke relaties zijn niet beperkt tot directe contractuele relaties.

40. Bij feitelijke negatieve effecten moet de materialiteit worden beoordeeld aan de hand van de ernst van de effecten. Potentiële negatieve effecten moeten worden beoordeeld aan de hand van een combinatie van ernst en waarschijnlijkheid. De ernst wordt beoordeeld aan de hand van de volgende factoren: omvang, reikwijdte en onomkeerbaarheid van de effecten. Bij mogelijke negatieve effecten op de mensenrechten heeft de ernst van de effecten voorrang op de waarschijnlijkheid ervan.

41. Bij feitelijke positieve effecten moet de materialiteit worden beoordeeld aan de hand van de omvang en reikwijdte van de effecten. Bij potentiële positieve effecten moet de materialiteit worden beoordeeld aan de hand van de omvang, de reikwijdte en de waarschijnlijkheid van de effecten.

42. De resultaten van de betrokkenheid van getroffen belanghebbenden in het kader van de lopende due-diligenceactiviteiten op het gebied van duurzaamheid vormen een belangrijke input voor de beoordeling van de materialiteit van de effecten. Getroffen belanghebbenden zijn personen of groepen waarvan de belangen worden of kunnen worden geraakt door de activiteiten van de onderneming en haar directe en indirecte zakelijke relaties in haar upstream- en downstreamwaardeketen. Het maatschappelijk middenveld, niet-gouvernementele organisaties en vakbonden kunnen als gebruikers vertegenwoordigers zijn van de getroffen belanghebbenden.

43. Bij het bepalen hoe bij de materialiteitsbeoordeling rekening moet worden gehouden met beleid en acties ter voorkoming, beperking, beëindiging, minimalisering en herstel van negatieve effecten, geldt het volgende:

44. Positieve effecten moeten afzonderlijk worden beoordeeld en worden niet verrekend met negatieve effecten. De resultaten van acties ter voorkoming, beperking, beëindiging, minimalisering of herstel van negatieve effecten die verband houden met de onderneming, of de naleving van wet- en regelgeving, vormen geen positieve effecten. Tot de positieve effecten behoren de effecten van de bedrijfsactiviteiten, producten of diensten van de onderneming die de negatieve effecten van een andere partij beperken, beëindigen, minimaliseren of herstellen, voor zover deze effecten geen verband houden met de onderneming.

45. Het proces voor de beoordeling van de financiële materialiteit komt overeen met het vaststellen van informatie die voor de primaire gebruikers van financiële verslaggeving voor algemene doeleinden als materieel wordt beschouwd bij hun besluitvorming over het verstrekken van middelen aan een onderneming (zie alinea 23, onder a).

46. De reikwijdte van de financiële materialiteit voor duurzaamheidsrapportering is een uitbreiding van de reikwijdte van de materialiteit die wordt gehanteerd bij het bepalen van de informatie die op basis van de toepasselijke verslaggevingsvoorschriften in de financiële overzichten van de onderneming moet worden opgenomen. De financiële materialiteit van een onderwerp is niet beperkt tot materiële risico's of kansen die betrekking hebben op entiteiten waarover de onderneming zeggenschap heeft, maar omvat ook informatie over materiële risico's en kansen die voortvloeien uit zakelijke relaties in de upstream- en downstreamwaardeketen (zie alinea 62).

47. De onderneming moet informatie over een onderwerp vanuit het oogpunt van financiële materialiteit rapporteren wanneer dat onderwerp materiële financiële effecten heeft of wanneer redelijkerwijs kan worden verwacht dat het die heeft. Dit is het geval wanneer de met een onderwerp samenhangende risico's of kansen binnen korte, middellange of lange tijdshorizonten een materiële invloed hebben op de ontwikkeling, de financiële positie, de resultaten, de kasstromen, de toegang tot financiering of de kapitaalkosten van de onderneming (of wanneer redelijkerwijs een dergelijke invloed kan worden verwacht).

48. Risico's en kansen kunnen voortvloeien uit gebeurtenissen in het verleden of in de toekomst. Materiële risico's en kansen vloeien voort uit

49. Bij het vaststellen van de risico's en kansen moet de onderneming rekening houden met afhankelijkheden als bronnen van financiële effecten, hetzij met betrekking tot kasstromen, hetzij met betrekking tot hulpbronnen die niet in de financiële overzichten zijn opgenomen. Afhankelijkheden kunnen oorzaken van risico's of kansen zijn, ongeacht potentiële effecten op de onderliggende natuurlijke, menselijke en sociale hulpbronnen.

50. De materialiteit van risico's en kansen wordt beoordeeld op basis van een combinatie van de waarschijnlijkheid van optreden en de potentiële omvang van de financiële effecten.

51. Bij de beoordeling van de materialiteit kunnen situaties worden vastgesteld waarin de acties van de onderneming om bepaalde effecten, risico's of kansen in verband met een onderwerp aan te pakken, materiële negatieve effecten of materiële risico's in verband met een of meer andere onderwerpen tot gevolg kunnen hebben. In dergelijke gevallen moet de onderneming haar informatie zo presenteren dat het begrip van de verbanden tussen de verschillende onderwerpen wordt vergemakkelijkt.

52. De onderneming moet de informatie zo aggregeren of uitsplitsen dat het niveau wordt weergegeven waarop aanzienlijke verschillen in materiële effecten, risico's of kansen optreden, bijvoorbeeld per onderwerp, sector, dochteronderneming, geografisch gebied of actief. Zij moet rekening houden met relevante feiten en omstandigheden om de mate van aggregatie te bepalen die een getrouwe weergave van de effecten, risico's of kansen waarborgt.

53. De onderneming moet ervoor zorgen dat door de aggregatie of uitsplitsing geen materiële informatie wordt verhuld.

54. De uitsplitsing die wordt gebruikt om bepaalde informatie te presenteren, moet het niveau weergeven waarop aan de gebruikers de meest relevante informatie wordt verstrekt, dat wil zeggen onderwerp, groep van effecten, risico's of kansen, individuele effecten, risico's of kansen. Dit zou factoren moeten weergeven zoals de aard van de betreffende effecten, risico's of kansen of de wijze waarop de onderneming daarmee omgaat.

55. Wanneer de onderneming op geconsolideerd niveau rapporteert, beoordeelt zij de materiële effecten, risico's en kansen voor de geconsolideerde groep, ongeacht de juridische structuur van de groep. Zij zorgt ervoor dat de activiteiten van alle dochterondernemingen zo in aanmerking worden genomen dat materiële effecten, risico's en kansen onbevooroordeeld op groepsniveau kunnen worden vastgesteld. Stelt de onderneming aanzienlijke verschillen vast tussen de materiële effecten, risico's of kansen op groepsniveau en de materiële effecten, risico's of kansen van een of meer van haar dochterondernemingen, dan moet de onderneming de informatie zo uitsplitsen en presenteren dat de materiële effecten, risico's en kansen van de betreffende dochteronderneming(en) voldoende begrijpelijk zijn. Wanneer op groepsniveau vastgestelde materiële effecten, risico's of kansen niet voor alle dochterondernemingen of activiteiten van de groep relevant zijn, kan de informatie uitgesplitst worden verstrekt, waarbij alleen de dochterondernemingen of activiteiten worden opgenomen waarvoor de effecten, risico's of kansen relevant zijn (zie ook de vrijstellingsregelingen voor maatstaven in alinea 93).

56. Due diligence is het proces waarmee de onderneming de feitelijke en potentiële negatieve effecten op mensen en het milieu in verband met haar bedrijfsactiviteiten vaststelt, voorkomt, beperkt, beëindigt, minimaliseert en herstelt. In Richtlijn (EU) 2024/1760 (richtlijn inzake due diligence van ondernemingen op het gebied van duurzaamheid, CSDDD) zijn due-diligenceverplichtingen vastgelegd voor ondernemingen die onder de bepalingen ervan vallen. De internationale instrumenten van de Leidende Beginselen van de Verenigde Naties inzake bedrijfsleven en mensenrechten en de OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen bieden relevante richtsnoeren voor het due-diligenceproces. Due diligence is een doorlopend proces dat reageert op veranderingen in de strategie, het bedrijfsmodel, de activiteiten, de zakelijke relaties en de operationele omstandigheden en processen van de onderneming, met inbegrip van ontwerp, inkoop, verkoop en distributie, en dat zulke veranderingen kan teweegbrengen.

57. De ESRS bevatten geen gedragsregels met betrekking tot due diligence op het gebied van duurzaamheid; zij breiden evenmin de rol uit van de bestuurs-, leidinggevende of toezichthoudende organen van de onderneming met betrekking tot de uitvoering van due diligence, en wijzigen die rol ook niet. De bepalingen van de ESRS laten de bepalingen van de richtlijn inzake due diligence van ondernemingen op het gebied van duurzaamheid onverlet voor ondernemingen die binnen het toepassingsgebied van die richtlijn vallen.

58. De resultaten van het due-diligenceproces van de onderneming op het gebied van duurzaamheid vormen input voor de beoordeling van haar materiële negatieve effecten.

59. Een van de stappen van het due-diligenceproces is het vaststellen en beoordelen van de negatieve effecten in verband met de eigen activiteiten en de producten of diensten van de onderneming, ook via zakelijke relaties in de upstream- en downstreamwaardeketen. De stappen voor het vaststellen en beoordelen van de effecten in het kader van het due-diligenceproces vormen input voor de beoordeling van de materiële effecten voor rapportagedoeleinden (zie hoofdstuk 3.2.1). Het vaststellen van materiële negatieve effecten helpt ook bij het vaststellen van materiële risico's en kansen op het gebied van duurzaamheid, die vaak het gevolg zijn van zulke effecten. Wanneer de onderneming niet alle effecten tegelijk kan aanpakken, is in het kader van het due-diligenceproces een prioritering van de acties mogelijk op basis van de ernst en de waarschijnlijkheid van de effecten.

60. De duurzaamheidsverklaring geldt voor dezelfde rapporterende onderneming als de financiële overzichten. Stelt de moedermaatschappij geconsolideerde financiële overzichten op, dan geldt de duurzaamheidsverklaring voor de moedermaatschappij en haar dochterondernemingen overeenkomstig de toepasselijke verslaggevingsvoorschriften. Dit geldt niet wanneer de onderneming geen financiële overzichten hoeft op te stellen of wanneer zij haar geconsolideerde duurzaamheidsrapportering opstelt overeenkomstig artikel 48i van Richtlijn 2013/34/EU (jaarrekeningrichtlijn).

61. Bij rapportering op groepsniveau beschouwt de rapporterende onderneming in het algemeen – met uitzondering van specifieke omstandigheden zoals leasing en activa die worden aangehouden in het kader van de langetermijnregelingen van de onderneming voor personeelsbeloningen – het volgende als onderdeel van haar eigen activiteiten: de overeenkomstig de toepasselijke verslaggevingsvoorschriften bepaalde activa, verplichtingen, opbrengsten en uitgaven van de moedermaatschappij en haar dochterondernemingen binnen of buiten de EU. De alinea's 62 tot en met 75 bevatten verdere bepalingen en uitzonderingen voor het vaststellen van de rapportagegrenzen van de eigen activiteiten en de upstream- en downstreamwaardeketen. Daarnaast kan de onderneming een dochteronderneming die niet in de geconsolideerde financiële overzichten wordt opgenomen omdat zij uit financieel oogpunt niet materieel is, uitsluiten van de duurzaamheidsrapportering, tenzij er feiten en omstandigheden zijn die de groep blootstellen aan de effecten van de betreffende dochteronderneming in een mate die de materialiteitsdrempels van de groep bereikt.

62. Voor zover dit nodig is voor het begrip van de materiële effecten, risico's en kansen van de onderneming en om te voldoen aan de kwalitatieve kenmerken van de informatie (zie bijlage B), moet de gerapporteerde informatie verder gaan dan de eigen activiteiten en worden uitgebreid tot materiële effecten, risico's en kansen die met de onderneming verbonden zijn via haar directe en indirecte zakelijke relaties in de upstream- en downstreamwaardeketen (informatie over de waardeketen), onverminderd de vrijstellingsregeling voor overnames en afstotingen in hoofdstuk 5.4.

63. De onderneming moet materiële informatie over de upstream- en downstreamwaardeketen vermelden overeenkomstig de resultaten van haar beoordeling van de dubbele materialiteit, zoals beschreven in deze standaard en in eventuele specifieke vereisten van andere ESRS met betrekking tot de upstream- en downstreamwaardeketen.

64. De toepassing van alinea 63 vereist geen informatie over elke afzonderlijke actor in de upstream- en downstreamwaardeketen, maar uitsluitend de vermelding van materiële informatie.

65. Om materiële effecten, risico's of kansen vast te stellen die verband houden met de zakelijke relaties van de onderneming in de upstream- en downstreamwaardeketen, en om daarover te rapporteren, kan de onderneming informatie gebruiken die rechtstreeks bij zakenpartners in de upstream- en downstreamwaardeketen is verzameld, of kan zij schattingen gebruiken. Dit hangt af van de overwegingen inzake haalbaarheid en betrouwbaarheid in verband met de vereiste gegevens. Bij de schattingen kan de onderneming interne en externe informatie gebruiken, zoals gegevens uit indirecte bronnen, sectorgemiddelden, steekproefanalyses, markt- en peergroupgegevens, op uitgaven gebaseerde gegevens of andere benaderingen.

66. Bij de toepassing van artikel 19a, lid 3, eerste tot en met zesde alinea, en artikel 29a, lid 3, eerste tot en met zesde alinea, van Richtlijn 2013/34/EU (jaarrekeningrichtlijn) moet de onderneming er rekening mee houden dat de bovengrens (bovengrens voor de waardeketen) voor de duurzaamheidsinformatie die van de beschermde ondernemingen in haar waardeketen kan worden verlangd, alleen de datapunten omvat die zijn vastgelegd in bijlage II bij Gedelegeerde Verordening (EU) …/… van de Commissie van … tot aanvulling van Richtlijn 2013/34/EU van het Europees Parlement en de Raad door de vaststelling van vrijwillig toepasbare standaarden voor duurzaamheidsrapportering door ondernemingen die door de bovengrens voor de waardeketen worden beschermd [Publicatiebureau: gelieve het nummer en de datum van de genoemde Gedelegeerde Verordening C(2026) 5011 in te voegen]. Deze beperking geldt ook voor ondernemingen buiten de EU in de upstream- en downstreamwaardeketen van de rapporterende onderneming.

67. Verschillende effecten, risico's of kansen kunnen materieel zijn met betrekking tot verschillende delen van de upstream- en downstreamwaardeketen van de onderneming.

68. De met betrekking tot beleid, acties en streefdoelen gerapporteerde informatie moet informatie over de upstream- en downstreamwaardeketen omvatten, voor zover de waardeketen binnen het toepassingsgebied van het beleid, de acties en de streefdoelen van de onderneming valt.

69. Deelnemingen, met inbegrip van deelnemingen in geassocieerde deelnemingen en joint ventures, worden behandeld als zakelijke relaties.

70. Onverminderd de vrijstellingsregeling in alinea 92 maken geassocieerde deelnemingen of joint ventures die volgens de vermogensmutatiemethode worden verwerkt, in sommige gevallen ook buiten de deelnemingsverhouding deel uit van de upstream- en downstreamwaardeketen van de onderneming, bijvoorbeeld wanneer zij tegelijk leveranciers of klanten zijn. In die gevallen moet de onderneming overeenkomstig alinea 62 informatie verstrekken in verband met deze leveranciers- of klantrelaties. Daarbij moet de benadering worden gevolgd die voor vergelijkbare zakelijke relaties is gekozen. In die gevallen zijn de gegevens van de geassocieerde deelneming of joint venture bij het vaststellen van de maatstaven niet beperkt tot de aangehouden aandelen, maar zijn zij gebaseerd op de effecten, risico's en kansen die via de leveranciers- of klantrelatie met de onderneming verband houden. De onderneming houdt dus rekening met zowel haar relatie als investeerder in de geassocieerde deelneming of joint venture als haar leveranciers- of klantrelatie.

71. Effecten, risico's en kansen in verband met een geleasd actief kunnen verschillende bronnen hebben, afhankelijk van de vraag of zij voortvloeien uit het gebruik van het actief of uit de eigendom ervan. De lessee gebruikt het geleasde actief en moet de effecten in verband met het gebruik van het actief vermelden voor zijn eigen activiteiten gedurende de looptijd van de leaseovereenkomst. De lessor verleent de lessee het recht om het geleasde actief te gebruiken en moet de met het gebruik van het actief verbonden effecten vermelden als onderdeel van zijn downstreamwaardeketen. Of risico's en kansen in verband met een geleasd actief, en effecten die geen verband houden met het gebruik van het geleasde actief, aan de lessor of de lessee toekomen, hangt af van de bepalingen van de leaseovereenkomst; dit zou in de gerapporteerde informatie tot uiting moeten komen.

72. De effecten, risico's of kansen die voortvloeien uit activa die worden aangehouden in het kader van de langetermijnregelingen voor personeelsbeloningen, houden via de zakelijke relaties van de onderneming in de waardeketen verband met de onderneming.

73. De bepalingen van de alinea's 71 en 72 hebben voorrang op thematische standaarden, ook op de bepalingen van ESRS E1-8.

74. Neemt de onderneming in de verslagperiode een dochteronderneming over, dan kan zij de opname van die dochteronderneming in de beoordeling van de materialiteit en in de duurzaamheidsverklaring uitstellen tot de volgende verslagperiode. Verlaat een dochteronderneming de groep in de verslagperiode, dan kan de onderneming de reikwijdte van de materialiteitsbeoordeling en de rapportagegrens aanpassen vanaf het begin van de lopende verslagperiode.

75. Maakt de onderneming gebruik van de vrijstellingsregeling van alinea 74, dan gebruikt zij de beschikbare informatie om alle belangrijke gebeurtenissen te vermelden die zich in de verslagperiode sinds de overname of tot de afstoting op de dochteronderneming hebben voorgedaan en die gevolgen hebben voor de effecten, risico's of kansen van de groep in verband met duurzaamheidsaangelegenheden.

76. De verslagperiode voor de duurzaamheidsverklaring van de onderneming – ook voor de berekening van de maatstaven – moet overeenstemmen met de verslagperiode voor de financiële overzichten van de onderneming.

77. Een basisjaar is het historische referentiepunt of de historische referentieperiode waarvoor informatie beschikbaar is en waarmee latere informatie in de loop van de tijd kan worden vergeleken.

78. Bij de rapportering over de ontwikkelingen en de voortgang ten aanzien van een streefdoel verstrekt de onderneming vergelijkende informatie voor het basisjaar over de in de lopende periode gerapporteerde maatstaven, tenzij in de desbetreffende informatieverplichting uitdrukkelijk anders is bepaald. Wanneer tussen het basisjaar en de verslagperiode mijlpalen zijn bereikt, vormt de rapportering over deze resultaten nuttige achtergrondinformatie.

79. Bij het opstellen van haar duurzaamheidsverklaring legt de onderneming aan het einde van de verslagperiode de volgende tijdsintervallen vast:

80. De onderneming gebruikt aanvullende uitsplitsingen voor een tijdshorizon op lange termijn wanneer effecten of acties worden verwacht over een periode van meer dan vijf jaar, omdat de aanvullende uitsplitsing relevante informatie oplevert.

81. De onderneming kan een andere definitie voor tijdshorizonten op middellange of lange termijn gebruiken wanneer tijdshorizonten op middellange of lange termijn overeenkomstig alinea 79 tot niet-relevante informatie leiden. Dit kan het geval zijn wanneer de onderneming verschillende definities gebruikt a) voor haar processen voor de vaststelling en het beheer van materiële effecten, risico's en kansen, of b) voor de vaststelling van haar acties en streefdoelen. Deze omstandigheden kunnen het gevolg zijn van sectorspecifieke kenmerken, bijvoorbeeld kasstromen en bedrijfscycli of planningshorizonten die in de sector gewoonlijk voor de besluitvorming worden gebruikt, de verwachte duur van kapitaalinvesteringen of de tijdshorizonten waarbinnen de gebruikers hun beoordelingen uitvoeren.

82. De begrippen ‘korte termijn’, ‘middellange termijn’ en ‘lange termijn’ in de ESRS verwijzen naar de tijdshorizonten die de onderneming overeenkomstig de bepalingen van de alinea's 79 tot en met 81 vaststelt.

83. De onderneming verstrekt voor alle kwantitatieve maatstaven en bedragen vergelijkende informatie over de voorgaande verslagperiode. Wanneer dit relevant is voor het begrip van de duurzaamheidsverklaring van de lopende periode, verstrekt de onderneming ook vergelijkende informatie voor beschrijvende informatie.

84. De definitie en de berekening van de maatstaven, met inbegrip van de maatstaven die worden gebruikt om streefdoelen vast te stellen en de voortgang bij de verwezenlijking van die streefdoelen te monitoren, moeten in de loop van de tijd consistent zijn. De onderneming moet in de volgende gevallen achtergrondinformatie en aangepaste vergelijkende cijfers verstrekken, tenzij dit niet uitvoerbaar is:

85. Wanneer de aanpassing van vergelijkende informatie voor maatstaven voor een of meer eerdere perioden niet uitvoerbaar is, vermeldt de onderneming dit feit.

86. Wanneer een ESRS bepaalt dat de onderneming meer dan één vergelijkende periode voor een maatstaf of een datapunt moet verstrekken, gelden de vereisten van die ESRS.

87. Voor maatstaven en geldbedragen:

88. De onderneming verstrekt informatie die de gebruikers in staat stelt het volgende te begrijpen:

89. Sommige ESRS vereisen de vermelding van informatie waarvan de gevolgen onzeker zijn, bijvoorbeeld toelichtingen bij mogelijke toekomstige gebeurtenissen. Bij de beoordeling of informatie over dergelijke mogelijke toekomstige gebeurtenissen materieel is, baseert de onderneming zich op de in hoofdstuk 3.2.2 genoemde criteria en houdt zij rekening met het volgende:

90. De onderneming kan activiteiten uitsluiten van de berekeningen van de maatstaven wanneer deze activiteiten door hun aard geen materiële invloed hebben op de effecten, risico's of kansen die de maatstaf moet weergeven, en wanneer niet te verwachten is dat hun uitsluiting van de berekening afbreuk doet aan de relevantie en de getrouwe weergave van de gerapporteerde informatie. De onderneming vermeldt of zij van deze vrijstelling gebruikmaakt en verstrekt alle relevante informatie die de gebruikers in staat stelt de daaruit voortvloeiende beperkingen van de reikwijdte te begrijpen.

91. Behalve bij de rapportering van de maatstaven voor ESRS E1-8 Bruto broeikasgasemissies van scope 1, 2 en 3 geldt het volgende: wanneer de onderneming zonder onnodige kosten of inspanningen betrouwbare directe of geschatte gegevens slechts voor een objectief gedefinieerd deel van haar eigen activiteiten of van haar waardeketen (upstream of downstream) kan verstrekken, vermeldt zij dat zij materiële effecten, risico's of kansen heeft vastgesteld, maar dat de desbetreffende maatstaf momenteel slechts voor een deel van de rapportering of voor een deel van de waardeketen kan worden gerapporteerd. In dat geval vermeldt de onderneming welke acties zij heeft ondernomen om de reikwijdte en de kwaliteit van de gerapporteerde informatie in toekomstige perioden te verbeteren, en welke voortgang zij ten opzichte van de voorgaande periode heeft geboekt. Verwacht wordt dat de reikwijdte van de gerapporteerde informatie in de loop van de tijd zal toenemen, met name bij de maatstaven voor de eigen activiteiten. Deze alinea doet geen afbreuk aan de toepasselijkheid van de bepalingen van subhoofdstuk 7.4.

92. De onderneming kan gezamenlijke activiteiten waarover zij geen operationele zeggenschap uitoefent, uitsluiten van de berekening van milieugerelateerde maatstaven die worden gerapporteerd overeenkomstig ESRS E2 Verontreiniging, ESRS E3 Water, ESRS E4 Biodiversiteit en ecosystemen en ESRS E5 Gebruik van hulpbronnen en circulaire economie. De onderneming vermeldt of zij van deze vrijstelling gebruikmaakt en verstrekt alle relevante informatie die de gebruikers in staat stelt de daaruit voortvloeiende beperkingen van de reikwijdte te begrijpen. In dat geval, en onverminderd het oordeel van de onderneming over de vraag of zij al dan niet operationele zeggenschap uitoefent, vermeldt de onderneming welke acties zij heeft ondernomen om de reikwijdte van de gerapporteerde informatie en de kwaliteit ervan in toekomstige perioden te verbeteren, en welke voortgang zij ten opzichte van de voorgaande periode heeft geboekt.

93. De onderneming gebruikt alle redelijke en onderbouwde informatie die op het moment van de rapportering zonder onnodige kosten of inspanningen voor de onderneming beschikbaar is, om

94. De beoordeling van wat als onnodige kosten of inspanningen moet worden beschouwd, hangt af van de specifieke omstandigheden van de onderneming en vereist een afweging tussen de kosten voor de onderneming en het nut van de daaruit voortvloeiende informatie voor de gebruikers.

95. Redelijke en onderbouwde informatie die zonder onnodige kosten of inspanningen voor de onderneming beschikbaar is, moet voor elke verslagperiode opnieuw worden beoordeeld. Daarin komen de resultaten tot uiting van eerdere acties van de onderneming om de beschikbaarheid van gegevens te verbeteren, of van de betere beschikbaarheid van externe informatie. Daarom is te verwachten dat de beschikbaarheid van informatie in de loop van de tijd zal verbeteren.

96. Wanneer de onderneming na het einde van de verslagperiode, maar vóór de goedkeuring van de publicatie van het bestuursverslag, informatie ontvangt die bewijs of inzicht verschaft over de omstandigheden die aan het einde van de verslagperiode bestonden, actualiseert de onderneming haar informatie in het licht van de nieuwe informatie.

97. De onderneming verstrekt informatie over materiële transacties, andere gebeurtenissen en omstandigheden die zich na het einde van de verslagperiode, maar vóór de goedkeuring van de publicatie van het bestuursverslag voordoen, en verstrekt toelichtende informatie waaruit het bestaan, de aard en de mogelijke gevolgen van deze gebeurtenissen blijken.

98. De onderneming corrigeert materiële fouten in eerdere verslagperioden door de vergelijkende bedragen voor de betrokken periode of perioden te vermelden, tenzij dit niet uitvoerbaar is. Dit vereiste geldt niet voor verslagperioden vóór het eerste jaar waarin de onderneming de ESRS toepast.

99. Mogelijke fouten in de verslagperiode die tijdens die periode worden ontdekt, worden gecorrigeerd voordat de publicatie van de duurzaamheidsverklaring wordt goedgekeurd. Soms worden materiële fouten echter pas in latere verslagperioden ontdekt. Wanneer materiële fouten in een latere verslagperiode worden ontdekt, geldt het volgende: indien het niet uitvoerbaar is om de gevolgen van een fout voor alle eerdere perioden te bepalen, vermeldt de onderneming de vergelijkende informatie opnieuw om de fout vanaf het vroegst mogelijke tijdstip te corrigeren.

100. Bij de vermelding van de door een ESRS vereiste informatie kan de onderneming de volgende informatie weglaten:

101. De onderneming levert alle redelijke inspanningen om ervoor te zorgen dat, afgezien van de in alinea 100 genoemde weglatingen, de algehele relevantie van de betrokken informatie niet wordt aangetast.

102. Bij de rapportering over materiële kansen bestaat de informatie uit beschrijvende informatie die de gebruikers in staat stelt de kansen te begrijpen. De onderneming rapporteert niet over algemene kansen voor de sector, maar alleen over kansen die momenteel worden benut of in haar algemene strategie zijn opgenomen. De bepalingen over de financiële effecten in ESRS 2 Algemene informatieverschaffing gelden ook voor de rapportering over materiële kansen.

103. De onderneming presenteert alle door de ESRS voorgeschreven informatie in een afzonderlijke afdeling van het bestuursverslag, die wordt aangeduid als de duurzaamheidsverklaring van de onderneming en die ook de informatie bevat die door middel van verwijzing overeenkomstig hoofdstuk 9.3 wordt opgenomen.

104. Bij de presentatie van duurzaamheidsinformatie moet op het volgende worden gelet:

105. De onderneming deelt haar duurzaamheidsverklaring in vier delen in, in de volgende volgorde: algemene informatie, milieu-informatie, sociale informatie en governance-informatie. Zij kan overeenkomstig de alinea's 107-111 bijlagen of afzonderlijke subafdelingen gebruiken. De onderneming kan haar duurzaamheidsverklaring anders indelen dan in de eerste zin van deze alinea is bepaald, op voorwaarde dat zij een gemotiveerde verklaring verstrekt voor het gebruik van een alternatieve structuur en aan alle andere bepalingen van dit hoofdstuk voldoet.

106. Wanneer de onderneming informatie opstelt overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EU) 2020/852 van het Europees Parlement en de Raad en overeenkomstig de gedelegeerde verordeningen van de Commissie, is zij verplicht deze informatie in haar duurzaamheidsverklaring op te nemen, bijvoorbeeld in een afzonderlijke bijlage in het bestuursverslag. Met uitzondering van deze alinea is deze informatie niet onderworpen aan de bepalingen van de ESRS.

107. De onderneming kan aanvullende informatie in haar duurzaamheidsverklaring opnemen die voortvloeit uit i) andere wetgeving die de onderneming verplicht duurzaamheidsinformatie te vermelden, of ii) algemeen aanvaarde standaarden of kaders voor rapportering, met inbegrip van niet-bindende richtsnoeren en sectorspecifieke richtsnoeren die door andere standaardzettende instanties zijn gepubliceerd (bijvoorbeeld het Global Reporting Initiative), ook wanneer de informatie niet materieel is. Deze informatie moet duidelijk worden gemarkeerd, met een passende verwijzing naar de desbetreffende wetgeving, standaarden of kaders.

108. Voor zover dit nodig is om te voldoen aan de informatiebehoeften van een bepaalde gebruiker, kan de onderneming aanvullende informatie die niet materieel is, in haar duurzaamheidsverklaring opnemen.

109. Informatie die een onderneming overeenkomstig de alinea's 107 en 108 verstrekt, moet

110. De onderneming kan in de duurzaamheidsverklaring een beknopt overzicht opnemen dat de belangrijkste uitspraken bevat over haar materiële effecten, risico's of kansen op het gebied van milieu, sociale aspecten en governance, en over het beheer ervan. De inhoud en de presentatie van dit beknopte overzicht moeten voldoen aan de kwalitatieve kenmerken van informatie en vormen een integrerend onderdeel van de duurzaamheidsverklaring die overeenkomstig de bepalingen van de ESRS wordt opgesteld. Als alternatief kan de onderneming informatie opnemen door middel van verwijzing naar een beknopt overzicht dat geen deel uitmaakt van haar duurzaamheidsverklaring, maar bijvoorbeeld in een andere afdeling van het bestuursverslag te vinden is, op voorwaarde dat aan de voorwaarden voor opneming door middel van verwijzing is voldaan (zie subhoofdstuk 9.3).

111. De onderneming kan in haar duurzaamheidsverklaring bijlagen of afzonderlijke subafdelingen gebruiken om

112. De onderneming verstrekt informatie die de gebruikers van haar duurzaamheidsverklaring in staat stelt de verbanden te begrijpen

113. Wanneer dezelfde informatie in de duurzaamheidsverklaring wordt herhaald, kan materiële informatie worden verhuld en kan de verstrekking van beknopte en begrijpelijke informatie worden aangetast. Wanneer dezelfde informatie relevant is voor meer dan één informatieverplichting, kan de onderneming de informatie vermelden op de plaats die zij het meest relevant acht, en in voorkomend geval naar die vindplaats verwijzen.

114. Wanneer de duurzaamheidsverklaring geldbedragen of andere kwantitatieve informatie bevat die ook in de financiële overzichten van de onderneming worden vermeld, verwijst de onderneming naar haar financiële overzichten (‘direct verband’).

115. Wanneer de duurzaamheidsverklaring bedragen bevat die een aggregatie of een deel zijn van bedragen die in de financiële overzichten van de onderneming worden gepresenteerd (‘indirect verband’), licht de onderneming toe in welke verhouding deze bedragen staan tot de meest relevante bedragen die in de financiële overzichten worden vermeld.

116. Gegevens en aannames die bij het opstellen van de duurzaamheidsverklaring worden gebruikt, moeten zoveel mogelijk overeenstemmen met de overeenkomstige gegevens en aannames die bij het opstellen van de financiële overzichten worden gebruikt. Om het begrip van materiële gegevens en aannames te vergemakkelijken, licht de onderneming eventuele materiële verschillen toe tussen de aannames die bij het opstellen van de duurzaamheidsverklaringen zijn gehanteerd, en de aannames die bij het opstellen van de financiële overzichten zijn gebruikt.

117. Op voorwaarde dat aan de in alinea 118 genoemde voorwaarden is voldaan, kunnen informatie of specifieke datapunten die op grond van een informatieverplichting zijn voorgeschreven, in de duurzaamheidsverklaring worden opgenomen door te verwijzen naar:

118. De onderneming kan informatie opnemen door verwijzing naar de in alinea 117 genoemde documenten of delen van die documenten, op voorwaarde dat de door middel van verwijzing opgenomen informatie

119. Wanneer aan de in alinea 118 genoemde voorwaarden is voldaan, kan informatie die op grond van een informatieverplichting of een datapunt is voorgeschreven, in de duurzaamheidsverklaring worden opgenomen door middel van verwijzing naar het verslag van de onderneming dat wordt opgesteld overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1221/2009 inzake het Europese milieubeheer- en milieuauditsysteem. In dat geval zorgt de onderneming ervoor dat de door middel van verwijzing opgenomen informatie op dezelfde grondslag wordt opgesteld als de ESRS-informatie, met inbegrip van de consolidatiekring en de behandeling van informatie over de waardeketen (upstream en downstream).

120. De onderneming let op de samenhang van de gerapporteerde informatie en zorgt ervoor dat de opneming door middel van verwijzing de leesbaarheid van de duurzaamheidsverklaring niet aantast.

121. Tenzij anders bepaald, gelden de overgangsbepalingen van dit hoofdstuk vanaf het eerste boekjaar waarin de onderneming onderworpen is aan de verplichting tot duurzaamheidsrapportering overeenkomstig de artikelen 19 bis en 29 bis van Richtlijn 2013/34/EU (jaarrekeningrichtlijn), volgens artikel 5, lid 2, eerste en derde alinea, van Richtlijn (EU) 2022/2464 (CSRD), zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2025/794 (Stop-the-clock-richtlijn) en bij Richtlijn (EU) 2026/470 (Omnibus I-richtlijn). Een vroegere vrijwillige toepassing van de ESRS beperkt bijgevolg niet het gebruik van de vrijstellingen in dit hoofdstuk en bepaalt evenmin het begin van de toepassing van de bepalingen voor informatieverplichtingen die geleidelijk worden ingevoerd (infasering). In dit hoofdstuk verwijst de term ‘boekjaar’ naar de verslagperiode voor de duurzaamheidsverklaring van een onderneming die begint op of na 1 januari van het desbetreffende jaar.

122. ‘Ondernemingen van de eerste golf’ zijn ondernemingen die voor boekjaren die beginnen tussen 1 januari 2024 en 31 december 2026 verplicht zijn tot duurzaamheidsrapportering, ongeacht wanneer de betrokken lidstaat Richtlijn (EU) 2022/2464 (CSRD), zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2025/794 (Stop-the-clock-richtlijn) en Richtlijn (EU) 2026/470 (Omnibus I-richtlijn), omzet. Zij zijn gedefinieerd in artikel 5, lid 2, eerste alinea, punt a), en derde alinea, punt a), van de CSRD. ‘Andere ondernemingen’ zijn ondernemingen die voor boekjaren die beginnen op of na 1 januari 2027 verplicht zijn tot duurzaamheidsrapportering, ongeacht wanneer de betrokken lidstaat de CSRD, zoals gewijzigd bij de Stop-the-clock-richtlijn en de Omnibus I-richtlijn, omzet. Zij zijn gedefinieerd in artikel 5, lid 2, eerste alinea, punt b), en derde alinea, punt b), van de CSRD.

123. Voor de eerste drie boekjaren waarin de onderneming onderworpen is aan de vereisten voor duurzaamheidsrapportering overeenkomstig de artikelen 19 bis en 29 bis van Richtlijn 2013/34/EU (jaarrekeningrichtlijn), volgens artikel 5, lid 2, eerste en derde alinea, van Richtlijn (EU) 2022/2464 (CSRD), zoals gewijzigd bij Richtlijn (EU) 2025/794 (Stop-the-clock-richtlijn) en Richtlijn (EU) 2026/470 (Omnibus I-richtlijn), en voor het geval dat niet alle vereiste informatie over haar waardeketen beschikbaar is, licht de onderneming toe welke inspanningen zijn geleverd om de vereiste informatie over haar waardeketen te verkrijgen, om welke redenen niet alle vereiste informatie kon worden verkregen, en hoe zij van plan is de vereiste informatie in de toekomst te verkrijgen.

124. ‘Ondernemingen van de eerste golf’ in de zin van alinea 122 zijn niet verplicht om voor hun eerste rapportagejaar overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) …/… van de Commissie van… [Publicatiebureau: gelieve nummer en datum van Gedelegeerde Verordening C(2026) 5010 in te voegen] vergelijkende informatie over kwantitatieve maatstaven en bedragen overeenkomstig hoofdstuk 7.1 te vermelden, wanneer deze maatstaven en bedragen niet overeenstemmen met de maatstaven en bedragen die zijn voorgeschreven overeenkomstig Gedelegeerde Verordening (EU) 2023/2772 van de Commissie met betrekking tot standaarden voor duurzaamheidsrapportering (eerste set ESRS). ‘Andere ondernemingen’ in de zin van alinea 122 zijn niet verplicht om voor hun eerste rapportagejaar vergelijkende informatie overeenkomstig hoofdstuk 7.1 te vermelden.

125. ‘Ondernemingen van de eerste golf’ in de zin van alinea 122 die op de balansdatum zowel de grens van 450 000 000 EUR netto-omzet als die van gemiddeld 1 000 werknemers gedurende het boekjaar overschrijden, kunnen in hun duurzaamheidsverklaring de volgende informatie weglaten:

126. ‘Ondernemingen van de eerste golf’ in de zin van alinea 122 die op de balansdatum niet zowel de grens van 450 000 000 EUR netto-omzet als die van gemiddeld 1 000 werknemers gedurende het boekjaar overschrijden, kunnen in hun duurzaamheidsverklaring het volgende weglaten:

127. ‘Andere ondernemingen’ in de zin van alinea 122 kunnen in hun duurzaamheidsverklaring het volgende weglaten:

Deze bijlage vormt een integrerend onderdeel van ESRS 1 Algemene vereisten en bevat niet-bindende richtsnoeren voor de toepassing van de in deze standaard vastgestelde bepalingen.

(*) Opmerking bij ESRS S2 Werknemers in de waardeketen: de mate van detail van de beoordeling van de materialiteit voor werknemers in de waardeketen in vergelijking met de beoordeling voor het eigen personeel hangt af van de aard en de kwaliteit van de beschikbare gegevens. Dit kan leiden tot een verschillende diepgang en granulariteit van de analyse – met name voor effecten en risico's in de waardeketen (upstream/downstream). Hoewel de subonderwerpen van ESRS S1 Eigen personeel en ESRS S2 Werknemers in de waardeketen dus met elkaar overeenstemmen, kan de wijze waarop de onderneming negatieve effecten en risico's in aanmerking neemt en beoordeelt, verschillen.

(**) ‘Water- en sanitaire voorzieningen’ heeft betrekking op ESRS S2 Werknemers in de waardeketen.

Deze bijlage vormt een integrerend onderdeel van ESRS 1 Algemene vereisten en heeft dezelfde bindende kracht als de andere delen van de standaard. In deze bijlage worden de kwalitatieve kenmerken gedefinieerd die de informatie in de overeenkomstig de ESRS opgestelde duurzaamheidsverklaring moet hebben (zie hoofdstuk 2 van ESRS 1 Algemene vereisten).

QC1. Duurzaamheidsinformatie is relevant wanneer zij een belangrijke rol kan spelen bij beslissingen van de gebruikers in het kader van de benadering van dubbele materialiteit (zie hoofdstuk 3).

QC2. Informatie kan een belangrijke rol spelen bij een beslissing, zelfs wanneer sommige gebruikers er geen gebruik van maken of wanneer zij al uit andere bronnen bekend is. Duurzaamheidsinformatie kan van invloed zijn op de beslissingen van de gebruikers wanneer zij een voorspellende waarde, een bevestigende waarde of beide heeft. Informatie heeft een voorspellende waarde wanneer zij kan worden gebruikt als input voor processen die de gebruikers inzetten om toekomstige uitkomsten te voorspellen. Duurzaamheidsinformatie hoeft geen voorspelling of prognose te zijn om een voorspellende waarde te hebben; deze waarde ontstaat veeleer wanneer de gebruikers de informatie gebruiken bij het opstellen van hun eigen voorspellingen.

QC3. Informatie heeft een bevestigende waarde wanneer zij feedback geeft over eerdere beoordelingen (bevestigingen of wijzigingen).

QC4. Materialiteit is een relevant ondernemingsspecifiek aspect dat is gebaseerd op de aard en/of de omvang van de elementen waarop de informatie betrekking heeft, en wordt beoordeeld in het kader van de duurzaamheidsrapportering van de onderneming (zie hoofdstuk 3).

QC5. Om nuttig te zijn, moet informatie niet alleen relevante verschijnselen weergeven, maar ook de inhoud van de verschijnselen die zij moet weergeven, getrouw weergeven. Een getrouwe weergave vereist dat de informatie a) volledig, b) neutraal en c) juist is.

QC6. De volledige weergave van een effect, een risico of een kans omvat alle materiële informatie die de gebruikers nodig hebben om deze effecten, risico's of kansen te begrijpen. Daartoe behoort ook hoe de onderneming haar strategie, haar risicobeheer en haar governance aan deze effecten, risico's of kansen heeft aangepast, alsook het beleid en de acties voor het beheer ervan en de maatstaven die zijn vastgesteld om streefdoelen te bepalen en de prestaties te meten.

QC7. Een neutrale weergave vereist een onbevooroordeelde selectie en vermelding van informatie. Informatie is neutraal wanneer zij niet eenzijdig, gewogen, benadrukt, afgezwakt of op een andere manier gewijzigd is om de kans te vergroten dat de gebruikers deze informatie op een positievere of negatievere manier ontvangen. Zij moet evenwichtig zijn, d.w.z. gunstige/positieve en ongunstige/negatieve aspecten bestrijken. Zowel negatieve als positieve materiële effecten vanuit het oogpunt van impactmaterialiteit als materiële risico's en kansen vanuit het oogpunt van financiële materialiteit worden in gelijke mate in aanmerking genomen. Alle nagestreefde duurzaamheidsinformatie, bijvoorbeeld streefdoelen of plannen, moet zowel de ambities bestrijken als de factoren die de onderneming zouden kunnen beletten deze streefdoelen te bereiken, om een neutrale weergave te waarborgen.

QC8. Neutraliteit wordt bevorderd door voorzichtigheid, d.w.z. behoedzaamheid bij beoordelingen onder onzekere omstandigheden. Informatie mag niet worden gesaldeerd of gecompenseerd om haar neutraal te maken. Voorzichtigheid houdt in dat de kansen niet worden overgewaardeerd en dat de risico's niet worden onderschat. Evenmin mogen kansen worden ondergewaardeerd of risico's worden overschat. Naast de brutowaarden kan de onderneming gesaldeerde informatie verstrekken, op voorwaarde dat deze presentatie geen relevante informatie verhult en dat de gevolgen en de redenen van de saldering duidelijk worden toegelicht.

QC9. Informatie kan juist zijn zonder in alle opzichten precies te zijn. Juiste informatie veronderstelt dat de onderneming passende procedures en interne controles heeft ingevoerd om materiële fouten of materiële onjuiste opgaven te voorkomen. Schattingen worden gepresenteerd met een duidelijke vermelding van hun mogelijke beperkingen en de daarmee verbonden onzekerheid (zie hoofdstuk 7.2). De mate van vereiste en haalbare nauwkeurigheid en de factoren die bijdragen aan de juistheid van de informatie, hangen af van de aard van de informatie en de aard van de betrokken onderwerpen. Om juistheid te bereiken, is het bijvoorbeeld vereist dat

QC10. Duurzaamheidsinformatie is vergelijkbaar wanneer zij kan worden vergeleken met informatie die de onderneming in eerdere verslagperioden heeft verstrekt, en wanneer zij kan worden vergeleken met informatie van andere ondernemingen, met name ondernemingen die soortgelijke activiteiten uitoefenen of in dezelfde sector actief zijn. Als vergelijkingsmaatstaf kunnen een streefdoel, een uitgangswaarde, een sectorspecifieke referentiewaarde, vergelijkbare informatie van andere ondernemingen of van een internationaal erkende organisatie enz. dienen.

QC11. Consistentie houdt verband met vergelijkbaarheid, maar is niet hetzelfde. Consistentie verwijst naar de toepassing van dezelfde benaderingen of methoden voor hetzelfde onderwerp over meerdere verslagperioden door de onderneming en door andere ondernemingen. Consistentie helpt om het doel van vergelijkbaarheid te bereiken.

QC12. Vergelijkbaarheid betekent geen uniformiteit. Om informatie vergelijkbaar te maken, moeten gelijksoortige elementen er gelijksoortig uitzien en moeten verschillende elementen er verschillend uitzien. De vergelijkbaarheid van duurzaamheidsinformatie wordt niet verbeterd door verschillend uitziende elementen gelijksoortig te laten lijken, of omgekeerd.

QC13. Verifieerbaarheid draagt ertoe bij dat gebruikers erop kunnen vertrouwen dat de informatie volledig, neutraal en juist is. Duurzaamheidsinformatie is verifieerbaar wanneer het mogelijk is de informatie zelf of de input die is gebruikt om de informatie te verkrijgen, te staven.

QC14. Verifieerbaarheid betekent dat verschillende deskundige en onafhankelijke waarnemers het erover eens kunnen worden (zonder dat volledige overeenstemming nodig is) dat een bepaalde weergave een getrouwe weergave is. Duurzaamheidsinformatie wordt zo verstrekt dat zij goed verifieerbaar is, bijvoorbeeld door

QC15. Sommige duurzaamheidsinformatie wordt verstrekt in de vorm van toelichtingen of toekomstgerichte informatie. Deze informatie kan worden ondersteund door een getrouwe weergave van de strategieën, plannen en risicoanalyses van de onderneming. Om de gebruikers te helpen bij hun beslissing over het gebruik van deze informatie, licht de onderneming de aannames en methoden toe die aan de opstelling van de informatie ten grondslag liggen, alsook andere factoren waaruit blijkt dat de informatie de werkelijke plannen of beslissingen van de onderneming weergeeft.

QC16. Duurzaamheidsinformatie is begrijpelijk wanneer zij duidelijk en beknopt is. Begrijpelijkheid stelt elke redelijk deskundige gebruiker in staat de verstrekte informatie gemakkelijk te begrijpen.

QC17. Om duurzaamheidsgerelateerde informatie beknopt te maken, moeten a) te algemene, mogelijk standaard geformuleerde informatie die niet specifiek op de onderneming betrekking heeft, worden vermeden, b) onnodige dubbele informatie worden vermeden, met inbegrip van informatie die ook in de financiële overzichten is opgenomen, en c) duidelijke formuleringen en goed gestructureerde zinnen en alinea's worden gebruikt. Beknopte informatie bevat uitsluitend materiële informatie. Bij de verstrekking van aanvullende informatie overeenkomstig subhoofdstuk 8.2 moet erop worden gelet dat materiële informatie niet wordt verhuld.

QC18. De duidelijkheid kan worden verbeterd door onderscheid te maken tussen informatie over ontwikkelingen in de verslagperiode en ‘stabiele’ informatie die van de ene periode op de andere relatief weinig verandert. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren door de kenmerken van de duurzaamheidsgerelateerde governance- en risicobeheerprocessen van de onderneming die sinds de voorgaande verslagperiode zijn gewijzigd, en de ongewijzigd gebleven kenmerken afzonderlijk te beschrijven.

QC19. Om duurzaamheidsgerelateerde informatie volledig, duidelijk en vergelijkbaar te maken, moet de informatie als een samenhangend geheel worden gepresenteerd. Om duurzaamheidsgerelateerde informatie samenhangend te maken, moet zij zo worden gepresenteerd dat de context en de verbanden tussen de betrokken informatie navolgbaar zijn. Om voor samenhang te zorgen, is het ook vereist dat de onderneming informatie verstrekt op een wijze die de gebruikers in staat stelt de verbanden te herkennen tussen de informatie over haar effecten, risico's en kansen en de informatie in de financiële overzichten van de onderneming.

QC20. Wanneer de in de financiële overzichten besproken risico's en kansen gevolgen hebben voor de duurzaamheidsrapportering, neemt de onderneming in de duurzaamheidsverklaring de informatie op die de gebruikers nodig hebben om deze gevolgen te beoordelen en passende verbanden met de financiële overzichten te leggen (zie hoofdstuk 9). Het niveau van de informatie, de granulariteit en de formaliteiten worden afgestemd op de behoeften en verwachtingen van de gebruikers. Afkortingen worden vermeden, en de meeteenheden moeten worden gedefinieerd en vermeld.

AR 1 bij alinea 4 (Algemeen doel)
De begrippen “financiële verslaggeving voor algemene doeleinden” en “duurzaamheidsverklaringen voor algemene doeleinden” verwijzen naar verslagen die
(a) gericht zijn op gebruikers die over redelijke kennis beschikken van de algemene thema's van zulke verslagen, en
(b) de voor besluitvorming nuttige informatie bevatten die groepen gebruikers nodig hebben, zonder te beogen aan alle specifieke informatiebehoeften van elke afzonderlijke gebruiker te voldoen.

AR 2 bij alinea 11 (Ondernemingsspecifieke onderwerpen)
Afhankelijk van de feiten en omstandigheden van de onderneming kunnen er naast de onderwerpen die in de thematische ESRS-vereisten aan bod komen, nog andere onderwerpen zijn waarmee de onderneming op grond van haar beoordeling van de materialiteit rekening moet houden. Dit kan het geval zijn wanneer haar bedrijfsmodel en haar strategie verband houden met materiële effecten, risico's en kansen die niet overeenkomen met de ESRS-onderwerpen.

AR 3 bij alinea 11 (Vereisten voor ondernemingsspecifieke informatieverschaffing)
Bij het opstellen van ondernemingsspecifieke informatieverschaffing zorgt de onderneming ervoor dat
(a) de informatieverschaffing voldoet aan de kwalitatieve kenmerken van informatie volgens bijlage B, en
(b) de informatieverschaffing de materiële informatie omvat die nodig is voor de relevante rapportagegebieden die in alinea 5 zijn vermeld.

AR 4 bij alinea 11 (Ondernemingsspecifieke informatieverschaffing en maatstaven)
Bij het bepalen van het nut van maatstaven voor opname in haar ondernemingsspecifieke informatieverschaffing zorgt de onderneming ervoor dat
(a) de door haar gekozen maatstaven relevante informatie verschaffen over materiële effecten, risico's of kansen,
(b) de meting een getrouwe weergave waarborgt op basis van informatie en aannames die redelijk, onderbouwd en verifieerbaar zijn, en
(c) zij voldoende achtergrondinformatie heeft verstrekt.

AR 5 bij alinea 12 (Bronnen voor ondernemingsspecifieke informatieverschaffing)
Bij het opstellen van haar ondernemingsspecifieke informatieverschaffing kan de onderneming gebruikmaken van beschikbare beste praktijken, kaders of standaarden voor verslaggeving, zoals sectorgebaseerd IFRS-materiaal en de GRI-standaarden (met inbegrip van thematische GRI-standaarden en GRI-sectorstandaarden).

AR 6 bij de alinea's 19 tot en met 20 (Beschouwing van de informatie in haar geheel)
Om het doel van haar duurzaamheidsverklaring volgens alinea 3 te bereiken, gaat de onderneming na of de duurzaamheidsverklaring in haar geheel een getrouwe weergave van haar materiële effecten, risico's en kansen mogelijk maakt. Daarbij moet rekening worden gehouden met het totaalbeeld dat uit de informatie in de duurzaamheidsverklaring naar voren komt, en niet met afzonderlijke elementen van informatie op zich. Dit kan ertoe leiden dat, met toepassing van de in alinea 23 genoemde criteria voor de materialiteit van informatie, zowel ondernemingsspecifieke informatie wordt toegevoegd als de bepaling in alinea 24 wordt toegepast.
De toepassing van een of meer bepalingen van de hoofdstukken 5.4, 7.3, 7.4 of 7.7 doet geen afbreuk aan de getrouwe weergave, mits de onderneming toelichtingen verstrekt die het de gebruikers mogelijk maken de gevolgen voor de gerapporteerde informatie en de daaruit voortvloeiende beperkingen te begrijpen.

AR 7 bij alinea 20, punt b (Aanvullende informatie in andere kaders voor verslaggeving)
“Andere kaders voor verslaggeving” verwijst naar “aanvullende informatie” die een onderneming naast de in de standaarden vastgestelde vereisten moet verstrekken om een getrouwe weergave te waarborgen. In de ESRS dient het begrip “ondernemingsspecifieke informatieverschaffing” hetzelfde doel.

AR 8 bij alinea 23 (Besluiten)
Bij de beoordeling van het nut van informatie voor besluitvorming houdt de onderneming rekening met de informatie die groepen van zulke gebruikers nodig hebben, zonder te beogen aan alle specifieke informatiebehoeften van elke afzonderlijke gebruiker te voldoen.

AR 9 bij alinea 27 (“Top-down”-benadering)
Een top-downbenadering stelt de onderneming in staat om bij de beoordeling van de materialiteit of niet-materialiteit van haar effecten, risico's of kansen met betrekking tot een onderwerp of subonderwerp onnodige inspanningen te vermijden. Over het algemeen vereist een top-downbenadering niet dat de onderneming de materialiteitsbeoordeling uitvoert op het niveau van afzonderlijke effecten, risico's en kansen. In sommige gevallen kan een meer gedetailleerde beoordeling nodig zijn, wanneer redelijkerwijs kan worden aangenomen dat deze zou leiden tot een andere conclusie over de materialiteit van de effecten, risico's of kansen van de onderneming met betrekking tot een onderwerp of subonderwerp.
Bij een top-downbenadering kan de conclusie over materialiteit op onderwerpniveau worden getrokken voor de gecombineerde effecten, risico's en kansen.

AR 10 bij de alinea's 27 en 28 (Combinatie van benaderingen)
De onderneming kan voor sommige onderwerpen een “top-downbenadering” combineren met een “bottom-up”-analyse voor andere onderwerpen.

AR 11 bij alinea 27 (Geografische gebieden)
​Geografische gebieden of geografische contexten kunnen, afhankelijk van hun relevantie voor de beoordeling, op verschillende niveaus worden geanalyseerd (land, regio, district, stroomgebied, ecosysteem of locatie).

AR 12 bij alinea 29 (ESRS 2 Algemene informatieverschaffing – informatieverplichtingen)
De informatieverplichtingen volgens ESRS 2 Algemene informatieverschaffing zijn van centraal belang; daarom zullen deze naar verwachting voor alle ondernemingen tot materiële informatie leiden.

AR 13 bij alinea 32 (Redelijke en onderbouwde informatie en identificatie van effecten, risico's en kansen)
Volgens het beginsel van het gebruik van redelijke en onderbouwde informatie die op het moment van rapportering zonder onnodige kosten of inspanningen voor de onderneming beschikbaar is (zie hoofdstuk 7.4),
(a) is het gebruik van kwantitatieve informatie of kwantitatieve waarden niet verplicht. Een kwalitatieve analyse kan volstaan om de onderneming in staat te stellen een passende conclusie te trekken over de materialiteit van de effecten, risico's of kansen in verband met een bepaald onderwerp; en
(b) is de onderneming niet verplicht een uitputtende zoektocht naar informatie uit te voeren om materiële effecten, risico's of kansen te identificeren.

AR 14 bij alinea 32 (Gebruikelijke interne en externe bronnen)
De onderneming kan zich bij haar beoordeling van de materialiteit baseren op de volgende gebruikelijke interne en externe bronnen: de procedures van de onderneming voor due diligence op het gebied van duurzaamheid en haar algemene risicobeheerprocessen, haar overleg met getroffen belanghebbenden, ervaringen van vergelijkbare ondernemingen, rapporten en statistieken, wetenschappelijke gegevens en beoordelingen door deskundigen.

AR 15 bij alinea 32 (Kenmerken van de ernst en de tijdshorizon)
Bij de materialiteitsanalyse (zie de alinea's 27 en 32) hoeft de onderneming het volgende niet te analyseren:
(a) elk kenmerk van de ernst (zie hoofdstuk 3.2.1), mits de conclusie kan worden getrokken dat de effecten ernstig zijn zonder elk kenmerk afzonderlijk te analyseren, en
(b) elke tijdshorizon voor elk effect, elk risico of elke kans, tenzij een verdere beoordeling nodig is, bijvoorbeeld wanneer de onderneming ervan uitgaat dat het effect, het risico of de kans in de loop van de tijd verandert.

AR 16 bij alinea 32 (Niveau van de materialiteitsanalyse)
De volgende alinea's dienen als basis voor het bepalen van het niveau waarop de materialiteitsanalyse wordt uitgevoerd. De mate van aggregatie of uitsplitsing voor rapportagedoeleinden wordt bepaald onafhankelijk van het niveau waarop de materialiteitsanalyse plaatsvindt, en overeenkomstig de bepalingen van hoofdstuk 3.3.2 Mate van aggregatie en uitsplitsing.
Bij de overeenkomstig alinea 32, punt b, geïdentificeerde geografische gebieden moet de onderneming mogelijk rekening houden met de specifieke context om de materialiteit van effecten, risico's of kansen te beoordelen. Dit kan nodig zijn wanneer bijvoorbeeld de materialiteit of niet-materialiteit van een effect, een risico of een kans met betrekking tot een onderwerp of subonderwerp niet kan worden vastgesteld zonder rekening te houden met de specifieke context, of wanneer redelijkerwijs kan worden aangenomen dat de specifieke context de conclusie over de materialiteit van het betreffende effect, het betreffende risico of de betreffende kans zou kunnen beïnvloeden.
Tot de factoren die in verband met milieuonderwerpen het optreden van negatieve effecten in een specifieke geografische context beïnvloeden, behoren onder meer: de lokale lucht-, water- en bodemkwaliteit, de beschikbaarheid van water in gebieden met waterstress en de aanwezigheid van bedreigde soorten en ecosystemen in biodiversiteitsgevoelige gebieden.
Met betrekking tot natuurgerelateerde effecten en afhankelijkheden bieden de eerste drie stappen van de LEAP-benadering (lokaliseren, evalueren, beoordelen) waardevolle richtsnoeren voor
(a) het lokaliseren waar in de eigen activiteiten van de onderneming en binnen haar waardeketen (upstream en downstream) het raakvlak met de natuur ligt,
(b) de evaluatie van de betreffende afhankelijkheden en effecten, en
(c) de beoordeling van de betreffende risico's of kansen.
Tot de factoren die in verband met sociale onderwerpen het optreden van negatieve effecten in een specifieke geografische context beïnvloeden, behoren onder meer: conflict- en hoogrisicogebieden en de aanwezigheid van kwetsbare bevolkingsgroepen, zoals inheemse volkeren of arbeidsmigranten.

AR 17 bij alinea 37 (Beoordeling van de materialiteit voor ondernemingen die onder bepaalde voorwaarden beleggingen beheren)
Indien de onderneming namens haar cliënten, op grond van een met deze cliënten gesloten overeenkomst, beleggingen beheert die onderworpen zijn aan een fiduciaire plicht, zonder dat de aan de eigendom verbonden risico's of kansen op de onderneming overgaan, dan wordt van deze onderneming niet verwacht dat zij de effecten, risico's en kansen in verband met deze beleggingen beoordeelt.

AR 18 bij de alinea's 38 en 39 (Voorbeelden van effecten die verband houden met de onderneming)
Hieronder volgen twee voorbeelden van effecten die verband houden met de onderneming:
(a) Indien de onderneming in haar producten kobalt gebruikt dat met kinderarbeid is gewonnen, houden de negatieve effecten, als gevolg van de zakelijke relaties binnen haar upstream-waardeketen, verband met de producten van de onderneming. Tot deze relaties behoren de leveranciers, de smelterijen en mineralenhandelaren, alsook het mijnbouwbedrijf dat kinderarbeid inzet, en
(b) indien de onderneming aan een andere onderneming financiële leningen verstrekt voor bedrijfsactiviteiten die, in strijd met overeengekomen normen, leiden tot verontreiniging van water en bodem in de omgeving van de exploitatie, dan houdt dit negatieve effect verband met de onderneming als gevolg van haar relatie met de onderneming waaraan zij de leningen verstrekt.

AR 19 bij de alinea's 38 tot en met 39 (Kwalitatieve overwegingen en kwantitatieve drempelwaarden)
Bij de top-downbenadering kunnen kwalitatieve overwegingen volstaan om een conclusie over de materialiteit te trekken. Bij de bottom-upbenadering kan de onderneming, afhankelijk van de aard van de effecten, de beschikbare gegevens en andere omstandigheden, ofwel kwalitatieve overwegingen ofwel kwantitatieve drempelwaarden hanteren.

AR 20 bij de alinea's 38 tot en met 39 (Stappen voor de beoordeling van de materialiteit van de effecten)
Bij de beoordeling van de materialiteit van de effecten gaat de onderneming in de volgende stappen te werk:
(a) inzicht in de context (activiteiten, zakelijke relaties en belanghebbenden),
(b) identificatie van de feitelijke en potentiële effecten (zowel negatief als positief), en
(c) beoordeling van de materialiteit van de feitelijke en potentiële effecten en bepaling van de onderwerpen waarover moet worden gerapporteerd, op basis van de resultaten van de beoordeling.

AR 21 bij de alinea's 38 tot en met 39 (Begrippen die in andere rapportagekaders worden gebruikt)
In sommige bestaande rapportagekaders wordt het begrip “meest significante effecten” gebruikt wanneer wordt verwezen naar effecten die in de ESRS als “materiële effecten” worden omschreven.

AR 22 bij de alinea's 40 tot en met 41 (Schaal, reikwijdte en onomkeerbaarheid)
De ernst van een effect wordt beoordeeld aan de hand van de schaal, de reikwijdte en de onomkeerbaarheid ervan:
(a) schaal, d.w.z. hoe ernstig de effecten zijn of hoe nuttig positieve effecten zijn voor mens of milieu,
(b) reikwijdte, d.w.z. hoe wijdverbreid de negatieve of positieve effecten zijn. Bij milieueffecten kan de reikwijdte worden opgevat als het door milieuschade getroffen gebied of als een bepaald geografisch gebied. Bij effecten op mensen kan de reikwijdte worden opgevat als het aantal getroffen personen; en
(c) onomkeerbaarheid, d.w.z. of en in welke mate de negatieve effecten zouden kunnen worden hersteld door het milieu of de getroffen mensen in hun oorspronkelijke toestand terug te brengen.
Elk van de drie kenmerken (schaal, reikwijdte en onomkeerbaarheid) kan een negatief effect ernstig maken.

AR 23 bij alinea 42 (Belanghebbenden)
De typische categorieën getroffen belanghebbenden van een onderneming zijn: werknemers en werknemersvertegenwoordigers binnen het eigen personeel en in haar waardeketens (upstream en downstream), gemeenschappen die worden getroffen door haar bedrijfsactiviteiten of door de activiteiten in de waardeketen (upstream en downstream), alsook consumenten en eindgebruikers van haar producten en diensten. Bij het in aanmerking nemen van de getroffen belanghebbenden moet bijzondere aandacht worden besteed aan diegenen binnen deze categorieën die bijzonder kwetsbaar zijn.
De natuur kan worden beschouwd als een “stille belanghebbende”.

AR 24 bij alinea 42 (Overleg met getroffen belanghebbenden)
Wanneer de onderneming in het kader van haar due-diligenceprocedure, indien aanwezig, getroffen belanghebbenden betrekt om negatieve effecten te identificeren, te beoordelen en weg te nemen, vormen de resultaten van dit overleg een waardevolle bijdrage aan de materialiteitsanalyse, zonder dat een afzonderlijke procedure voor overleg ten behoeve van de materialiteitsbeoordeling hoeft te worden ingesteld. De onderneming kan echter ook getroffen belanghebbenden of hun vertegenwoordigers (bijv. werknemersvertegenwoordigers of vakbonden) alsook de gebruikers van de duurzaamheidsrapportering en andere deskundigen betrekken om rechtstreekse bijdragen aan haar materialiteitsanalyse te verkrijgen. Daartoe behoort feedback op de conclusies van de onderneming over de identificatie van materiële effecten, risico's of kansen, en op de onderwerpen waarover moet worden gerapporteerd.

AR 25 bij alinea 42 (Werknemersvertegenwoordigers)
Overeenkomstig Richtlijn 2013/34/EU (jaarrekeningrichtlijn), zoals gewijzigd bij de Richtlijn betreffende duurzaamheidsrapportering door ondernemingen, informeert de leiding van de onderneming de werknemersvertegenwoordigers op het passende niveau en bespreekt zij met hen de relevante informatie en de middelen om duurzaamheidsinformatie te verkrijgen en te controleren. Een dergelijke procedure en, in voorkomend geval, de daarmee verbonden communicatie met de bevoegde bestuurs-, leidinggevende en toezichthoudende organen vormen een waardevol onderdeel van het overleg met de belanghebbenden.

AR 26 bij alinea 43, punt a (Toetsing van het uitgevoerde beleid en de uitgevoerde acties)
Ter illustratie: bij de toetsing van het uitgevoerde beleid en de uitgevoerde acties in het kader van de beoordeling van de materialiteit met betrekking tot alinea 43, punt a, gelden bij een olieramp de inspanningen om de verontreiniging in te dammen als mitigatie, terwijl het verhelpen van de door de verontreiniging veroorzaakte schade als herstel wordt beschouwd.

AR 27 bij alinea 43, punt b (Afzonderlijke beschouwing van het beleid)
Indien een beleid voorziet in toekomstige acties om te waarborgen dat daardoor de ernst of de waarschijnlijkheid van een effect doeltreffend wordt verminderd, dan wordt bij de beoordeling van de materialiteit van de betreffende effecten geen rekening gehouden met het bestaan van dit beleid en de daarmee verbonden toekomstige acties.

AR 28 bij alinea 43, punt c
In de in alinea 43, punt c, beschreven gevallen past de onderneming haar benadering voor de beoordeling van de materialiteit dienovereenkomstig aan, om te voldoen aan de informatiebehoeften van de gebruikers volgens alinea 23.

AR 29 bij alinea 48 (Intern risicobeheer)
Het interne risicobeheerkader vormt een waardevolle bijdrage aan de beoordeling van de materialiteit van risico's en kansen. Bij kredietinstellingen en verzekeringsondernemingen kunnen de geldende prudentiële kaders in de materialiteitsanalyse worden meegenomen.

AR 30 bij alinea 49 (Afhankelijkheden)
​Afhankelijkheden kunnen gevolgen hebben voor
(a) het vermogen van de onderneming om de voor haar bedrijfsprocessen benodigde hulpbronnen te gebruiken of te verwerven,
(b) de kwaliteit en de prijzen van deze hulpbronnen, of
(c) het vermogen om tegen aanvaardbare voorwaarden te kunnen rekenen op de relaties die nodig zijn voor haar bedrijfsprocessen.

AR 31 bij alinea 49 (Bijdrage aan de financiële effecten)
Bij de beoordeling van de materialiteit van de risico's en kansen toetst de onderneming hun bijdrage aan de financiële effecten op korte, middellange en lange termijn aan de hand van de volgende aspecten:
(a) waarschijnlijke scenario's/prognoses, en
(b) verwachte financiële effecten die geen (of nog geen) weerslag vinden in de financiële overzichten en die voortvloeien uit materiële risico's en kansen. Dit kan het gevolg zijn van situaties die volgens de opnamecriteria nog niet leiden tot de opname van activa en verplichtingen of baten en lasten in de financiële overzichten.

AR 32 bij alinea 51 (Effecten of risico's die voortvloeien uit acties)
Hieronder worden zulke situaties geïllustreerd. Het transitieplan voor klimaatmitigatie leidt tot materiële negatieve effecten of risico's in verband met het eigen personeel. Ter bevordering van onderling verbonden informatie (zie hoofdstuk 9.1) gaat de onderneming als volgt te werk:
(a) zij informeert haar personeel over de materiële negatieve effecten of risico's die uit het transitieplan voortvloeien, met inbegrip van de acties die deze veroorzaken, met een kruisverwijzing naar de klimaatgerelateerde rapportering, en
(b) zij beschrijft in de klimaatgerelateerde rapportering hoe de klimaatgerelateerde materiële negatieve effecten of risico's worden aangepakt.

AR 33 bij alinea 52 (Materiële geografische gebieden)
De onderneming zou moeten overwegen de gerapporteerde informatie op het passende niveau uit te splitsen naar materiële geografische gebieden (zie AR 11), wanneer de ernst van de onderliggende materiële effecten in hoge mate afhangt van de kenmerken van de context van deze geografische gebieden, of wanneer er aanzienlijke verschillen bestaan in de activiteiten van de onderneming die gevolgen hebben voor deze geografische gebieden.
De gekozen mate van aggregatie mag de verbanden tussen effecten, risico's en hun oorzaken die in bepaalde geografische contexten bestaan, zoals cumulatieve effecten op ecosystemen of gedeelde hulpbronnen, niet verhullen.

AR 34 bij alinea 53 (Ongeschikte mate van aggregatie)
Informatie wordt mogelijk verhuld wanneer een ongeschikte mate van aggregatie de besluiten van de primaire gebruikers van financiële overzichten voor algemene doeleinden of de besluiten van andere gebruikers van duurzaamheidsverklaringen voor algemene doeleinden zou kunnen beïnvloeden. Een ongeschikte mate van aggregatie van effecten, risico's en kansen kan het gevolg zijn van het samenvoegen van effecten, risico's en kansen die geen gemeenschappelijke kenmerken hebben, of van het uitsplitsen van effecten, risico's en kansen die wel gemeenschappelijke kenmerken hebben. Informatie wordt verhuld wanneer materiële informatie verborgen tussen niet-materiële informatie wordt weergegeven.

AR 35 bij alinea 61 (Dochterondernemingen met een andere verslagperiode)
Indien de onderneming dochterondernemingen met afwijkende verslagperioden in de geconsolideerde duurzaamheidsverklaring opneemt, kan zij de voor deze gevallen geldende verslaggevingsvoorschriften toepassen.

AR 36 bij alinea 61 (Aandeel in gezamenlijke activiteiten)
Onverminderd de vrijstellingsregeling in alinea 92 beschouwt de onderneming de effecten, risico's en kansen in verband met het in de financiële overzichten opgenomen aandeel in de activa, verplichtingen, baten en lasten van haar gezamenlijke activiteiten als “eigen activiteiten”.

AR 37 bij de alinea's 62 en 63 (Rapportering over de waardeketen voor ondernemingen die onder bepaalde voorwaarden beleggingen beheren)
Indien de onderneming namens haar cliënten, op grond van een met deze cliënten gesloten overeenkomst, beleggingen beheert die onderworpen zijn aan een fiduciaire plicht, zonder dat de aan de eigendom verbonden risico's of kansen op de onderneming overgaan, dan wordt van deze onderneming niet verwacht dat zij gegevens over deze beleggingen verstrekt.

AR 38 bij alinea 63 (Maatstaven en waardeketen)
De onderneming is verplicht ondernemingsspecifieke maatstaven over haar waardeketen (upstream en downstream) te vermelden, voor zover dit op grond van alinea 11 nodig is, aangezien de in de thematische ESRS vastgestelde maatstaven alleen de eigen activiteiten bestrijken; hiervan uitgezonderd zijn broeikasgasemissies (ESRS E1-8).

AR 39 bij alinea 71 (Geleasede activa)
Zo is bijvoorbeeld de huurder, en niet de verhuurder, degene die een verontreiniging veroorzaakt wanneer hij in een gehuurde fabriekshal energie of water verbruikt. De huurder beoordeelt daarom de materiële effecten in verband met het gebruik van het gehuurde actief voor zijn eigen activiteiten gedurende de looptijd van de huurovereenkomst.

AR 40 bij alinea 84(b) (Correctie van vergelijkende cijfers)
De onderneming is niet verplicht de vergelijkende cijfers te corrigeren voor ontvangen nieuwe informatie wanneer de gecorrigeerde vergelijkende cijfers niet doelmatig zijn, bijvoorbeeld wanneer de schattingsmethode voor de betreffende maatstaf op de verslagdatum systematisch steunt op een grootheid uit de voorgaande periode.

AR 41 bij alinea 89 (Oordeelsvorming)
Bij het opstellen van haar duurzaamheidsverklaring past de onderneming op verschillende punten oordeelsvorming toe – afgezien van oordeelsvorming waarbij schattingen een rol spelen – die de gerapporteerde informatie aanzienlijk kan beïnvloeden, bijvoorbeeld wanneer
(a) materiële informatie wordt geïdentificeerd die in de duurzaamheidsverklaring moet worden opgenomen (zie alinea 23), en
(b) materiële effecten, risico's of kansen worden geïdentificeerd en in verband worden gebracht met de relevante onderwerpen, en wordt nagegaan of een actualisering van de beoordeling van de materialiteit nodig is (zie hoofdstuk 3).

AR 42 bij alinea 89 (Gebruik van redelijke en onderbouwde aannames en schattingen)
Het gebruik van redelijke schattingen, ook bij de ontwikkeling van scenario- of gevoeligheidsanalyses, is een essentieel onderdeel van het opstellen van de duurzaamheidsverklaring van de onderneming. De bruikbaarheid van deze informatie wordt daardoor niet aangetast, mits de belangrijkste aannames en schattingen worden toegelicht. Zelfs een hoge mate van meetonzekerheid zou niet noodzakelijkerwijs betekenen dat zulke aannames of schattingen geen nuttige informatie opleveren of niet aan de kwalitatieve kenmerken van informatie voldoen (zie bijlage B).

AR 43 bij alinea 89 (Gebruik van redelijke en onderbouwde aannames en schattingen)
Het vereiste in alinea 88 heeft betrekking op schattingen die een bijzonder moeilijke, subjectieve of complexe oordeelsvorming vereisen.

AR 44 bij alinea 92 (Vrijstellingsregeling en scope 3-broeikasgasemissies)
Bij het samenstellen van de informatie over bruto scope 3-broeikasgasemissies binnen de in deze standaard en in AR 19 van ESRS E1 Klimaatverandering vastgestelde grenzen is alinea AR 24 van ESRS E1 Klimaatverandering van toepassing.

AR 45 bij alinea 94 (Redelijke en onderbouwde informatie die zonder onnodige kosten of inspanningen beschikbaar is)
Redelijke en onderbouwde informatie omvat ondernemingsspecifieke factoren en algemene omstandigheden in de externe omgeving. Redelijke en onderbouwde informatie omvat informatie over gebeurtenissen in het verleden en actuele omstandigheden, alsook prognoses van toekomstige omstandigheden. De onderneming is niet verplicht een uitputtende zoektocht naar zulke informatie uit te voeren.
Bij de beoordeling of het opstellen van een gegeven op de verslagdatum gepaard zou gaan met onnodige kosten of inspanningen, houdt de onderneming afzonderlijk of in combinatie rekening met de volgende criteria:
(a) haar omvang, middelen en technische maturiteit in verhouding tot de omvang en de complexiteit van haar waardeketen (upstream en downstream), en
(b) de beschikbaarheid van instrumenten voor de toegang tot en de uitwisseling van informatie, met inbegrip van digitale instrumenten.
Bij de beoordeling van de beschikbaarheid van informatie
(a) gebruikt de onderneming interne en externe informatie die op het moment van rapportering voor de onderneming beschikbaar is, waarbij de beschikbaarheid op het moment van rapportering de sinds de voorgaande verslagperiode doorgevoerde verbeteringen in de gegevensverzameling weerspiegelt, en
(b) beschouwt zij informatie die uit de volgende bronnen voortkomt als informatie die zonder onnodige kosten of inspanningen beschikbaar is:
i. interne bronnen, bijv. de risicobeheerprocessen van de onderneming, informatie die de onderneming gebruikt bij het opstellen van haar financiële overzichten, de uitvoering van haar bedrijfsmodel, het bepalen van haar strategie, de nakoming van haar due diligence op het gebied van duurzaamheid en het beheer van haar effecten, risico's en kansen, en
ii. externe bronnen, zoals ervaringen uit de sector of van vergelijkbare ondernemingen en wetenschappelijk onderzoek.

AR 46 bij alinea 99 (Fouten uit eerdere verslagperioden)
Weglatingen en onjuiste opgaven in de duurzaamheidsverklaring van de onderneming voor een of meer eerdere perioden vormen fouten uit eerdere verslagperioden. Zulke fouten vloeien voort uit het niet gebruiken of het onjuist gebruiken van betrouwbare informatie
(a) die beschikbaar was op het moment waarop de publicatie van het bestuursverslag met de duurzaamheidsverklaring voor deze perioden werd goedgekeurd, en
(b) waarvan redelijkerwijs had kunnen worden verwacht dat deze bij het opstellen van de in deze verslagen opgenomen duurzaamheidsgerelateerde informatie in aanmerking zou zijn genomen.
Tot deze fouten behoren: de gevolgen van rekenfouten, fouten bij de toepassing van de definities voor maatstaven of streefdoelen, het over het hoofd zien of verkeerd interpreteren van feiten, alsook fraude.
Correcties van fouten moeten worden onderscheiden van wijzigingen in schattingen. Schattingen moeten mogelijk worden herzien wanneer aanvullende informatie beschikbaar komt.

AR 47 bij alinea 100, punt a (Informatie die mag worden weggelaten)
Het feit dat niet in de Unie gevestigde ondernemingen niet verplicht zijn dezelfde informatie te verstrekken, mag niet worden aangevoerd als rechtvaardiging voor het weglaten van informatie op grond van alinea 100, punt a.

AR 48 bij alinea 111 (Verstrekking van meer gedetailleerde informatie)
De onderneming kan in de duurzaamheidsverklaring interne verwijzingen naar verschillende delen of onderafdelingen (met inbegrip van bijlagen) gebruiken om het begrip van de verbanden tussen de verschillende elementen van informatie te vergemakkelijken. Deze interne verwijzingen vormen geen opneming door verwijzing.

AR 49 bij alinea 113, punt a (Verbanden binnen de duurzaamheidsverklaring)
Verbanden binnen de duurzaamheidsverklaring omvatten
(a) die tussen de algemene informatieverschaffing over governance en strategie en de informatieverschaffing over een bepaald onderwerp, en
(b) die tussen de informatie over materiële effecten, risico's en kansen volgens ESRS 2 Algemene informatieverschaffing (SBM 3 en IRO 2) en het bijbehorende beleid, de bijbehorende acties, streefdoelen en maatstaven.

AR 50 bij alinea 115 (Te gebruiken valuta)
Voor geldbedragen gebruikt de onderneming dezelfde valuta als in de financiële overzichten.