20. Naast alinea 19 en in overeenstemming met ESRS 2 GDR-M rapporteert de onderneming maatstaven met betrekking tot haar materiële effecten op biodiversiteit en ecosystemen.

AR 9. Bij de beschrijving van de materiële effecten overeenkomstig ESRS 2 IRO-2 geeft de onderneming aan welke materiële effecten betrekking hebben op landdegradatie, woestijnvorming of bodemafdichting, alsmede activiteiten die gevolgen hebben voor bedreigde soorten of ecosystemen.

AR 10. Afhankelijk van welk subonderwerp materieel is, bevat de onderneming

maatstaven met betrekking tot het volgende:

(a) drijvende factoren van veranderingen in biodiversiteit en ecosystemen,

(b) staat van soorten (bijvoorbeeld in verband met het risico op uitsterven),

(c) de staat en de omvang van terrestrische, zoetwater- en

mariene ecosystemen (bijvoorbeeld in verband met de staat van de

locatie en het landschap), en

(d) ecosysteemdiensten.

AR 11. Primaire gegevens als maatstaven voor de staat van de natuur, die op locatieniveau of via teledetectie worden verzameld, zijn het beste middel om de effecten op biodiversiteit en ecosystemen vast te stellen. Het

gebruik van primaire gegevens over de staat van de natuur is bijzonder belangrijk

wanneer de locaties van de onderneming zich in of nabij biodiversiteitsgevoelige

gebieden bevinden. De onderneming kan haar effecten ook inschatten aan de hand van gegevens over drijvende factoren of secundaire gegevens over de staat van de natuur.

AR 12. Bij het bepalen van de te rapporteren maatstaven houdt de onderneming

rekening met het volgende:

(a) frequentie van de monitoring en uitgangstoestand of -waarde en uitgangsjaar of -periode, en

(b) of de maatstaven de gebruikers in staat stellen te begrijpen hoe

zij zich verhouden tot de materiële effecten.

"Een duidelijk afgebakende geografische ruimte die wordt erkend, aangewezen en beheerd met juridische of andere doeltreffende middelen om het langetermijnbehoud van de natuur en de daarmee verbonden ecosysteemdiensten en culturele waarden te waarborgen."

Vereenvoudigde formulering:
Een beschermd gebied is een juridisch afgebakend gebied waarin bijzondere geboden en verboden gelden om de biologische diversiteit van het natuur- en cultuurlandschap en de abiotische hulpbronnen te beschermen.

Meer informatie en verwijzingen naar beschermde gebieden in de Oostenrijkse deelstaten vindt u op de website van het Umweltbundesamt en in de vermelde verdere bronnen aan het einde van het artikel. In de interactieve kaart van Oostenrijk van Geoland.at zijn beschermde gebieden in Oostenrijk kartografisch weergegeven. Daarbij kunnen bijvoorbeeld beschermde gebieden volgens verschillende richtlijnen, maar ook relevante culturele instellingen worden weergegeven.

"Gebieden die Natura 2000-gebieden, Unesco-werelderfgoedlocaties, belangrijke gebieden voor biodiversiteit (Key Biodiversity Areas) en andere beschermde gebieden omvatten"

"De variabiliteit onder levende organismen en de ecologische complexen waartoe zij behoren, met inbegrip van genetische, fenotypische en functionele verschillen en van de veranderingen in hun verspreiding in tijd en ruimte."

Vereenvoudigde formulering:

De diversiteit van leven in een leefgebied is nodig voor een stabiel, productief en veerkrachtig ecosysteem. Deze diversiteit komt tot uiting in de genen, in de uiterlijke kenmerken en in de functies. Deze zijn niet statisch, maar kunnen in de loop van de tijd of ruimtelijk veranderen.